สวัสดีโลกสีฟ้า
หยาดเอ๋ย...หยาดพิรุณ
อ่อนละมุนกรุ่นกลิ่นจากถิ่นฟ้า
อ่อนละไมไหวพริ้วปลิวนภา
ลงสู่หล้ามาอาบใจให้รัญจวน
หยาดเอ๋ย...เจ้าหยาดน้อย
ข้าเศร้าสร้อยคอยคิดจิตให้หวน
รำพึงรักปักใจแม่นางนวล
กลัวเรรวนเรียมร้างจะห่างไกล
หยาดเอ๋ย..เจ้าหยาดฟ้า
ใจของข้าเปลี่ยวเปล่าเจ้ารู้ไหม
คิดถึงเจ้าเฝ้าคนึงถึงอยู่ไกล
นานเพียงใดใจไม่หน่ายใฝ่ฝันรอ
หยาดเอ๋ย...เจ้าหยาดฝน
ให้ข้าทนจนเจียนตายใช่ไหมหนอ
เจ้าคงไม่ใยดีที่พี่รอ
สุดท้ายก้อเลือนหายไปกับลม
หยาดเอ๋ย...หยาดน้ำตา
ไหลออกมาไหลไปให้สาสม
ไหลออกมาอาบแก้มแซมสายลม
ลงผสมกับสายฝนที่หลั่งริน
หยาดเอ๋ย...หยาดนภา
ทุกทุกคราที่เห็นเจ้าเฝ้าถวิล
ห้วงสำนึกเตือนข
1037
2
0
หน้าส่วนตัว
