ละเลียดฟองล่องลอยแห่งฝอยฝัน สะท้อนแสงร้อยพันสีสดใส ระลึกรอยยิ้มรื่นเคยชื่นใจ ครั้งที่พาฝันไปจนสุดฟ้า หวนถึงหอมดอกไม้กรุ่นในคืนหนาว บางหอมนั้นดอกไม้ขาวยังด้อยกว่า ถ้อยคำหวานที่พาใจไกวชิงช้า และแววตาที่ซึ้งกว่าดวงตาดาว ก็แค่หนึ่งคืนฝันอันสดใส ให้อุ่นใจอาบใจในคืนหนาว เหลือเพียงรอยน้ำค้างชื้นเมื่อตื่นเช้า แต้มเป็นรอยน้ำตาพราวตรงปลายตา ละเลียดฟองล่องลอยแห่งฝอยฝัน แห่งคืนหนึ่งคืนนั้นที่มีค่า ความทรงจำไม่เคยเลยจะเอ่ยลา ตาที่ต่อแววตายังติดใจ