jasmine
สิ้นแสงสาดส่องสู่หล้า
พสุธาพร่างพรมลมต้อง
สกุธา ส่งเสีงสำเนียงร้อง
กึกก้องกังวานทั่วไพร
ยามเย็นอาทิตย์อ่อนรอนแสง
สิ้นแรง ส่องแสงสว่างไสว
ยินแต่เสียงร้องจักจั่นเรไร
ดั่งจะประกาศชัยในรัตติกาล
ย่ำค่ำลมหนาวพัดพา
ยามต้องกิ่งไม้ใบหญ้าพริ้วผ่าน
ค่ำคืนแห่งไพรแสนยาวนาน
มีเพียงแสงจันทร์สาดผสานกับดาว
ดึกแล้ว น้ำค้างพร่างพรม
พริ้วผสมกับลมแห่งความหนาว
กว่าจะเช้าน้ำค้างคงพร่างพราว
เกาะกิ่งใบหญ้าจนเช้าจึงจางไป
ธรรมชาติสวยงามแห่งป่า
พื้นที่พึ่งพิงแก่สัตว์นานานให้อาศัย
อนุรักษ์ไว้เถิดเพื่อคนรุ่นต่อไป
ป่าไม้เมืองไทยช่างอุดมสมบูรณ์
หน้าส่วนตัว
3864
2
0
