`คนโง่ๆอย่างฉันจะรู้อะไร`
แต่งกลอนรักก็มานานไม่พานรัก
ยังไม่มีที่พักพิงยังนิ่งเฉย
อยากจะหารักนั้นคงไม่เลย
ที่เราเคยพบมาหาไม่เจอ
อยากโทรหากลัวว่าเธอไม่รับ
กลัวใจนักว่ารักเธอจะสลาย
เราอยากพบอยากเธอกลับกลาย
เป็นผู้ร้ายที่คอยเชือดหัวใจ
เก้าสี่สามศูนย์แปดแล้วเก้าสอง
เธอไม่ลองโทรมาอีกครั้งหนึ่ง
เคยโทรแล้วเธอกลับทำบึ้งตึง
เลิกโทรถึงเราเลยแม่แก้วตา
เจ็ดสามหกศูนย์สองแล้วเก้าเก้า
เบอร์แม่เจ้าแก้วตาที่คิดถึง
โทรไปแล้วเธอกลับไม่คนึง
เลิกโทรถึงเก้าสี่สามแล้วหนาเธอ
...............................................
หยิบกลอนเก่าเอามาแต่งใหม่