ก็เพียงแค่ความเหงา ที่ทำให้ใจต้องเศร้าอยู่อย่างนี้ เพียงเพราะขาดคนเคียงข้างเหมือนบางที เลยทำให้ผู้หญิงคนนี้มีน้ำตา หันมองไปรอบ ๆ ตัว ก็เกิดความกลัวจนรู้สึกประหม่า ครั้นจะเหงยหน้ามองฟ้า น้ำในตาก็จะไหลอยู่ร่ำไป ก็เพียงแค่ความเหงา ที่คอยรุมเร้า...ทำเราร้องไห้ แค่เพียงเพราะไม่มีใคร โลกที่ดูสดใส...ก็หมองมัว นั่งอยู่คนเดียวในห้องเล็ก ๆ กวาดตามองรอบห้องไปจนทั่ว พบเพียงเงาของวานวันอันสลัว ไร้ซึ่งตัวคนของใจที่คุ้นเคย
879
0
0
หน้าส่วนตัว
