พุด
วันที่โลกแล้งเหลือเวลาแห่งลมหายใจน้อยนิด
คุณเคยคิดไหมว่าจะทำสิ่งใดให้ผู้เป็นที่รัก
วันที่ลมหายใจของคุณ
ราวพยับแดด
ที่พร้อมวูบวับมลายหายไป
วันที่ลมหายใจของคุณ
ดั่งหยาดละอองน้ำค้างบนใบบัว
บนใบไม้ใบหญ้า
เพื่อรอท่าสายลมแสงแดด
มาแผดเผาให้ระเหยหายอย่างไร้ร่องรอย...
ไพล..เฝ้าตั้งคำถามกับตัวเอง
และทุกดวงใจผู้เป็นที่รัก
ให้..
ประจักษ์จิต ประจักษ์แจ้ง
ด้วยแรงรักแรงใจอธิษฐาน
ใครหนอใคร..ไหนเลยเล่า
จะเมตตาเข้าใจจิตดวงใสใจดวงงาม
ใจดวงให้..ดวงทองผ่องพิสุทธิ์นี้
ตราบจนกว่า..
ร่างรานใจร้าวดวงนี้สลายลา...
ฝากค่าคนค่ารักภักดี พลีค่าคุณธรรม
ไว้ค้ำจุนผู้เป็นที่รัก
ให้จั
1433
3
0
หน้าส่วนตัว
