พิมญดา
ตัวคนเดียวเพียงลำพังบนโลกนี้
สิ่งที่มีสิ่งที่หวังดูจางหาย
สิ่งที่รักสิ่งที่หวงใยกลับกลาย
สิ่งที่คล้ายจะสมหวังยังยับเยิน
หนึ่งชีวิต หนึ่งคนหนึ่งวิญญาณ
ตกอยู่ในวันวานความห่างเหิน
เรื่องที่แย่มีมากมายหน่ายเหลือเกิน
อยากจะเมินลมหายใจไม่ต่อลม
หนึ่งใจนี้หนึ่งนาทียังพลาดพลั้ง
เสื่อมกำลังเสื่อมศรัทธาพาขื่นขม
เรื่องมากมายคณานับนอนโศกตรม
คนซ่อนคมแอบเชือดเลือดโทรมกาย
ดั่งว่าวน้อยล่องลอยบนฟ้ากว้าง
มันอ้างว้างลอยไปไร้จุดหมาย
เปรียบชีวิตตอนนี้ช่างเดียวดาย
มองรอบกายหาใครสนใจเรา
หรือเกิดมาหนึ่งคนนี้ที่ไร้ค่า
ห้วงเวลาให้ตกอยู่อย่างโง่เขลา
เป็นเศษดินบนโลกสุดคาดเดา
หรือตัวเราเป็นแค
1700
10
0
หน้าส่วนตัว
