ศรีสมภพ
ร้องไห้ไปเถิด..เปิดบ่อน้ำตา
อัดอั้นนักหนา ปล่อยมาเสียบ้าง
เก็บกดโอดอุด ให้หลุดให้ล้าง
ให้ทุกข์มันจาง ให้มีทางเดิน
ปัญหาไม่หาย มากมายหน่ายเนิ่น
หลายหลากมากเกิน จะเดินทางใด?
เดี๋ยวโน่น เดี๋ยวนี่ ทางนี้ ทางไหน
ปัญหามันใหญ่ แก้ไขไม่จบ
น้ำท่วมไหลหลาก น้ำมากยากหลบ
ทุกอย่างบรรจบ สยบสยอง
ตั้งตัวไม่ได้ ตั้งใจมันข้อง
เสียงฟ้องเสียงร้อง ต้องทำให้ได้
เสียงบ่นเสียงด่า ยิ่งกว่าน้ำไหล
มันไม่มีคลาย โหดร้ายไม่เบา
ทิ้งหญิงเป็นชาย ทิ้งนายเป็นบ่าว
ลุยน้ำแจกข้าว เป็นสาวกร้าวแกร่ง
ตำราเล่มใหญ่ มันไม่แจกแจง
มันต้องใช้แรง ทุกแห่งต้องลุย
อึดอัดขัดติด
947
4
0
หน้าส่วนตัว
