...ทางที่เดินไปกับความเหงา...
เพราะระยะทางหรือระยะห่างกันแน่
หรือความเหงาเกินทนไหว
เกิดเป็นช่องว่างระหว่างใจเราสอง
เขาถึงได้เข้ามาแทนตรงกลาง
เพราะระยะทางใช่ไหม
คำว่ารักห่วงใยจึงไร้ค่า
ความคิดถึงหล่นหายระหว่างทางเวลา
เหลือเพียงน้ำตาเข้ามาทำให้ระทม
หากระยะห่างกลับมาใกล้
จะเหลือความทรงจำเก่าๆกลับมาห่ม
ฉันถามหากเวลากลับไม่ย้อนลม
ฉันจะมีสภาพขมเช่นไร.....บอกฉันสิ...