ปริญญา อินทร์อุดม
กระแสน้ำถูกกั้นด้วยสันเขื่อนยามน้ำเลื่อนไหลหลากจากภูเขาแหล่งต้นน้ำลำธารของบ้านเราแนวหุบเก่าเขาเหมือนขอบเขื่อนดินการเก็บกักดักน้ำยามไหลหลากซึ่งส่วนมากอำนวยผลคนท้องถิ่นคนหลังเขื่อนมีน้ำท่าเป็นอาจิณแต่น้ำรินลงหน้าเขื่อนอาจเลื่อนลอยบางเขื่อนเหมือนรูปเงาเราไม่เห็นบทบาทเป็นเขื่อนกักดักหรือปล่อยกระแสเงินขยิบกระปริบกระปรอยคนนั่งคอยหน้าเขื่อนเหมือนอยู่ไกลเงินหลากจากสาขาทั่วสารทิศแต่มักติดแน่นตังหลังเขื่อนใหญ่มิค่อยยอมเปิดปล่อยเงินลอยไปคนทั่วไทยส่วนมากจึงยากจนกระแสธารหวานหวามของความรักถูกเก็บกักดักหน่วงแต่ช่วงต้นให้อยู่หลังเขื่อนปิดของจิตตนไม่ถึงคนคอยท่าหน้าเขื่อนใจคนนั่งคอยความรักจึงมักเหี่ยวรักไม่เชี่
5236
0
1
หน้าส่วนตัว
