เหงามากมายเพียงนี้มิรู้เลย เห็นวางมาดเฉยเมยไม่ร้อนหนาว มาเปิดใจในอกสะทกร้าว คงถึงคราวมีคู่รู้หรือยัง ชอบนั่งมองคู่อื่นเขาชื่นไฉน น่าสงสารหัวใจเหมือนถูกขัง มดมาไต่โหลน้ำตาลกลับพาลชัง ได้แต่หวังคอยใครในโลกลวง เข้าใจซึ้งถึงแก่นของความเหงา เพราะหัวใจของเราคล้ายโดนบ่วง มอบไปแล้วหัวใจให้ทั้งดวง ไปไม่ถึงแดนสรวงเมื่อรักลา เมื่อคนเหงาสองคนมาเจอกัน หากร่วมฝันรวมใจมองไปหน้า อาจหายขื่นชื่นใจคลายอ่อนล้า อยู่ที่กล้าไม่กล้าท้าชีวิต.....
1397
3
0
หน้าส่วนตัว
