แก้วประเสริฐ
การะเกด
๐ยลบุปผาผ่องแผ้ว มิ่งสรวง
เลิศลักษณ์งามดุจพวง พุ่มฟ้า
มณีรัตน์เลิศใยยวง กระจ่าง ป่วนแฮ
พิศยิ่งซาบซึ้งคว้า สั่นพลิ้วปลิวผยอง ฯ
ค้างทาบอาบกิ่งแล้ว แวววาว มวลเฮย
ล้วนทบนวลวับพราว สู่ห้วง
ลมพัดกลิ่นกรุ่นราว ฟุ้งซ่าน จินต์เอย
ยามยิ่งพิศดุจล้วง สิ่งซึ้งตรึงหทัย ฯ
ขาวผ่องทอเพริศพริ้ง แสงจันทร์
ค้างหยาดยลแพรวอนันต์ เปล่งสิ้น
ลมหอบระรื่นอัน เกิดก่อ หอมเอย
สรรสู่ใจแทบปลิ้น จากเนื้อใฝ่ปอง ฯ
ยื่นมือหมายเด็ดเจ้า เชยชม จริงแฮ
ชะงักกลัวขื่นขม พลาดแล้ว
ราตรีคงระบม หมองหม่น ป่วนเฮย
คงสุดสิ้นสิ่งแพร้ว
หน้าส่วนตัว
2516
23
0
