17 พฤศจิกายน 2552 11:11 น.
(น้ำตาลหวาน)
เห็นเธอซึมนั่งเศร้าเฝ้าเหงาหงอย
ดูเหม่อลอยเหมือนคอยใครห่วงหา
ดูเธอเศร้า หม่นหมอง ในอุรา
แอบเห็นเธอ ซับน้ำตา หลบหน้าใคร
เธอเก็บตัว เก็บใจ ไม่แลเห็น
คล้ายเธอเป็นทุกข์หนัก สักแค่ไหน
ไม่อยากเห็น เธอทุกข์ ในหัวใจ
เป็นเช่นไร เอ่ยถาม ห่วงอาทร
หยิบยื่นให้ ไมตรี คนดีแย้ม
รอยยิ้มแก้ม สดใส ไร้ทุกข์ร้อน
อยากทำให้ สุขได้ แม้ใจสั่นคลอน
ใช่ออดอ้อน ให้หลง คงเข้าใจ
เพียงอยากให้เธอคลายจากความทุกข์
มีความสุข คืนมา ดั่งวานไว้
ไม่อยากเห็นเธอเศร้า ในหัวใจ
ฉันอยากให้ กำลังใจ เธอคืนมา
ฉันเป็นเพียงคนผ่านมาแล้วผ่านไป
หยิบยื่นให้เธอมีสุข ยามอ่อนล้า
โปรดเข้าใจ มิใช่ แฝงเจตนา
ให้เธอหมายปองมา แล้วเมินกัน
อยากให้เธอก้าวเดิน ไปข้างหน้า
ยามอ่อนล้า พักผ่อน ก่อนที่ฉัน
เมื่อมีแรง ก้าวเดิน ต่อไปนั้น
ฉันก็หมด ความสำคัญ แล้วคนดี
13 พฤศจิกายน 2552 16:06 น.
(น้ำตาลหวาน)
กว่าจะรู้ว่ารักเธอหนักหนา
กว่าจะรู้ว่าชีวาขาดเธอไม่ได้
กว่าจะรู้เธอสำคัญมากเพียงใด
ก็ต่อเมื่อเธอจากไป ไม่คืนมา
เธอจากไปไกลตา ไม่มาบอก
ทิ้งให้ฉันช้ำชอก เป็นหนักหนา
เธอโหดร้าย เลือดเย็น เช่นผักปลา
ทิ้งให้ฉันโหยหา ไม่ชายตามอง
แล้วจู่จู่ เธอย้อน ขอคืนดี
บอกไม่มีใครใหม่ ให้ใจหมอง
เธอรักฉันมากมาย ใจใฝ่ปอง
เธอขอร้อง ให้เรา รักลงเอย
แค่เสียใจ เธอจากไป ยังไม่พอ
ต้องเสียใจ เธอมาขอ คืนดีเฉย
อยากจะไป ก็ไป ไม่บอกฉันเลย
อยากกลับมา ก็มาเฉย ทำได้ไง
เห็นฉันเป็นตัวอะไร ใยเช่นนี้
เห็นไม่มีคุณค่า เธอว่าใช่ไหม
เห็นฉันเป็นของตาย ใช่หรือไม่
เห็นฉันเป็นเช่นไร ให้ว่ามา
แม้รักเธอเพียงใด ใจเข้มแข็ง
มิอ่อนแรง อ่อนใจ ให้ใครว่า
ฉันต้องเสียความรู้สึก เสียน้ำตา
ก็อย่าหมายกลับมาหา แล้วคืนดี
11 พฤศจิกายน 2552 16:46 น.
(น้ำตาลหวาน)
นานเพียงใด ใจน้อง ครองใจพี่
นานเพียงใด ใจพี่ ที่มีน้อง
นานเพียงใด ที่เรา ได้ใจครอง
นานเพียงใด ให้เราสอง ปองรักกัน
แม้รักใด ในหล้า มีค่าหนัก
มอบใจรัก ให้พี่ นี้เกินนั้น
น้องรักพี่ เกินกว่า จากชีวัน
คำรักนั้น มิเคยเอ่ย เผยกับใคร
รอวันคืน ชื่นมื่น ของเราสอง
เป็นคู่ครองพันผูก คงสุขได้
รักมั่นคงต่อกัน แม้นานเพียงใด
ขอจิตได้ แน่นหนัก รักมั่นคง
กาลเวลาผ่านไป ใจเราสอง
ขอประคองรักไว้ใช่ลุ่มหลง
เพียงเพราะรัก แน่แท้ รักยืนยง
ใจยังคงรักนานสาน รักเรา
อยากให้โลกรับรู้ ว่ารักนี้
มิได้มีแอบแฝง หรือเพียงแค่เหงา
รักนี้เกิดจากหัวใจ ใช่ใจเบา
แม้ต้องเศร้า ในวันหน้า ไม่ว่าอะไร
ขอดิน ฟ้า อากาศ พยานรัก
น้องมีใจแน่นหนัก กว่าเพียงไหน
มิเคยเกรง กลัวต่อ สิ่งใดใด
แม้ต้องให้พรัดพราก แล้วจากกัน
9 พฤศจิกายน 2552 13:30 น.
(น้ำตาลหวาน)
อยากให้รักระหว่าง ทางเราสอง
ผ่านครรลองเรียบง่ายทางสายนี้
อยากให้รักเรานั้น ผ่านด้วยดี
ร่วมชีวีสุขกัน วันของเรา
แม้มิได้เป็นดั่งฝันวันเราสอง
ขอประคองรักยั่งยืน มิต้องเศร้า
แม้มิได้เป็นไป ใช่ของเรา
ขอเพียงเรา มีเรา ที่เข้าใจ
อยากให้โลกหยุดหมุน วุ่นสักพัก
ขอให้รัก เราอยู่คู่กันไป
อยากให้โลกมีเพียงเราถ้าขอได้
ขอให้ไกลความจริง สิ่งผูกพัน
แม้ขอไปมิได้ ดั่งใจคิด
ขอแนบชิดพันผูก สุขใจนั้น
ให้เรานี้มีใจรัก สมัครมั่น
ขอรักนั้น อยู่กับเรา ทั้งสองคน
แม้มิใช่ ดั่งฝัน สรรสร้างมา
แค่พรหมลิขิตต้องตาฟ้าบันดล
มาบรรจบพบกันดั่งต้องมนต์
ก็สุขล้น เกินกว่า คำบรรยาย
3 พฤศจิกายน 2552 14:39 น.
(น้ำตาลหวาน)
สาวเหลือน้อยบ้านนาพาใจหวั่น
เพื่อนร่วมก๊วนกัน มันกวนชวนไปเที่ยว
เราคนโสด โดดเดี่ยว ใจไม่เปลี่ยว
อยากไปเที่ยวให้สนุก สุขสมใจ
ตั้งแต่เกิด เป็นสาวคราวรุ่นแรก
มิเคยแปลกเรื่องเที่ยว เดี๋ยวก็ได้
แต่คราวนี้หวาดหวั่นในหัวใจ
มิเคยไปเที่ยวไกลที่ไหนเลย
เราเคยเที่ยวภูเขา ทะเลสวย
ขับรถไปเที่ยวด้วย ก็สุขใจเอ๋ย
ท่องเที่ยวไทยเท่านั้น อย่างที่เคยเคย
แต่ครานี้พากันเตลิดเลย ไปเสียไกล
เราจองทัวร์เที่ยวมาเก๊าแอนด์เกาหลี
ไปเที่ยวแดนกิมจิ เพื่อนซี้แถลงไข
เราก็อยากจะไป จะเป็น จะตาย
ก็เมืองใหญ่ หนุ่มหล่อ ขอไปสักครา
เมืองสาวสวย หนุ่มหล่อ ขอไปหน่อย
แล้วเราค่อยเที่ยวเมืองไทยเหมือนเดิมหนา
ขอช๊อปปิ้งมาเก๊า หิ้วของกลับมา
อย่าเพิ่งว่ากันน๊า..แต่ว่าบ้าก็ยอม
แต่ที่หวั่น หวั่นใจ ใช่เรื่องเที่ยว
เพราะใจรัก ไม่เกี่ยว เรื่องเที่ยวของชอบ
ที่หนักใจ มากมาย กลายเป็นต้องปลอบ
เพราะไม่ชอบจริงจริง..เรื่องนั่งเครื่องบิน
สาวเหลือน้อยบ้านนา คงต้องกล้าหน่อย
คงต้องค่อยเรียนรู้เรื่องไปไกลถิ่น
เกิดจากท้องนา ต้องกล้า และบ้าบิ่น
เรื่องเครื่องบิน เรื่องกิน ทั้งสิ้น ทำไงดี...
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
893
