7 กุมภาพันธ์ 2556 15:04 น.
(น้ำตาลหวาน)
เร่เข้ามามีสินค้ามาจำหน่าย
เพื่อแจกจ่ายให้พี่น้องทั่วท้องที่
เป็นสินค้าค่านายหน้ามิได้มี
รีบเข้ามาเร็วด่วนจี๋อาจมิทัน
เร่เข้ามาดูแต่ตาอาจไม่รู้
มาหยิบดูทดลองก่อนจะผ่อนผัน
มีมากมายหยิบฟรีได้ถูกใจกัน
มีรอยยิ้มเพียงเท่านั้นรับกันไป
เป็นกระเป๋าความรักจักซ่อนอยู่
หากมีใครเปิดดูเกิดรักได้
คนชังกันพอเปิดนั้นรักทันใด
อบอวลอุ่นละมุนละไมทั่วทั้งบาง
หากรักใครจักให้กระเป๋านี้
ทั้งโลกมีสีชมพูลองดูบ้าง
แจกกระเป๋าให้กันทุกวันวาง
มีความรักมิจืดจางบนทางเดิน
เร่เข้ามามีสินค้าท้าให้ลอง
อย่าจดจ้องแกล้งมองทำขวยเขิน
แอบรักใครซ่อนใจใช่บังเอิญ
ยื่นกระเป๋าแกล้งทำเมิน...เดี๋ยวยิ้มงาม
7 กันยายน 2555 10:45 น.
(น้ำตาลหวาน)
หนุ่มรูปงามบ้านกลอน ณ ตอนนี้
คงไม่มีใครแซงเสน่ห์แรงเท่าได้
นามว่าฤกษ์รูปงามนามไฉไล
เดินทางไหนสาวเรียกหาน่ารักจริง
เข้าบ้านนั้นออกบ้านนี้ขมีขมัน
กาพย์กลอนฉันท์ออดอ้อนเว้าวอนหญิง
ทั้งสาวน้อยสาวใหญ่ใคร่แอบอิง
มิเฉยนิ่งกวาดหมดทุกหยดคำ
เข้าตำราขุนแผนแม้นเกิดใหม่
นั้นคงใช่หมายมั่นมิหวั่นเพลี้ยงพล้ำ
หว่านหวานล้นแยบยลกลเกินจำ
ลีลาล้ำดื่มด่ำตามทำนอง
ถูกตราหน้าจอมลีลาภาษารัก
ถูกสาวทักว่าชีกอป้อทั้งผอง
ถูกเขายำช้ำใจคล้ายลำพอง
ถูกเขาลองทำเฉยนิ่งกลิ้งต่อไป
รู้หรือไม่มิถามใจฤกษ์บ้างหรือ
เพียงฝึกปรือดาบคมให้สมใช้
ลับคมมีดกรีดกลอนก่อนบางใคร
หาจริงใช่ชีกอป้อลีลา
เพียงอยากสมลับคมมีดไว้ก่อน
ถึงคราวซ่อนเก็บไว้ภายภาคหน้า
หากจวนตัวเมื่อไรชักมีดมา
ได้คมกริบสมอุราพร้าเล่มงาม
สาวสาวจ๋าเห็นใจฤกษ์คนดี
หากไม่มีฤกษ์อยู่คู่สยาม
บ้านกลอนเราคงเงียบเชียบทุกยาม
ปล่อยให้ย่ามใจก่อนผ่อนปรนดู
ฤกษ์ไม่มีคำใดให้ใครช้ำ
อาจกระหน่ำเรื่องสีทู่ซี้อยู่
แต่กับสาวฤกษ์มีใจใคร่เอ็นดู
เพียงขอย้ำอยากเคียงคู่ทุกผู้ทุกนาม
4 กันยายน 2555 10:24 น.
(น้ำตาลหวาน)
เธอว่างไหม
เพราะเหตุใดฉันจึงถาม
ด้วยความรู้สึกนึกถึงยาม-
ท้องฟ้าอร่ามผ่องอำไพ
เธอว่างหรือเปล่า
ด้วยเหตุใดเล่าฉันถามไถ่
อยากรู้ซึ้งถึงความในใจ
ดวงฤทัยมีใครหรือยัง
เธอรู้ไหม
ว่าทำไมฉันถามอีกครั้ง
อยากได้คำตอบจากเธอจัง
ว่างหรือไม่...มั้งเธอคนดี
หากเธอว่าง
ขอระหว่างที่ว่างนี้
ชายหางตามามองฉันที
หากเธอยังไม่มีคนจองหัวใจ
รอฟังคำตอบ
ว่าเธอจะชอบฉันหรือไม่
โปรดรับรู้เถิดดวงหทัย
ให้รอนานเพียงใดเพื่อได้ใจเธอ
เธอว่างใช่ไหม
หากว่าดวงใจเธอว่างเสมอ
เฝ้ารอเธอนั้นสบตาเจอะเจอ
แม้รอเธอเก้อ...ยังไงก็รอ
27 สิงหาคม 2555 10:14 น.
(น้ำตาลหวาน)
เกิดมาต่ำต้อยด้อยวาสนา
โชคชะตาตราหน้าเดรฉาน
แต่มิเคยเกี่ยงงอนการงาน
ในสันดานซื่อตรงคงความดี
คำด่าคนไม่รู้โง่เป็นควาย
ใช้ความหมายผิดไปได้เสียนี่
คนกับควายต่างหมายสปีชี่ส์
เปรียบกันได้เปรียบกันดี..ทำไม
ที่กล่าวอ้างทั้งหมดประชดหรอก
อยากจะบอกถึง"บุญมา"กระบือใหญ่
อาจารย์สาวขอซื้อชีวิตไว้
ขอมอบให้สถาบันนั้นค้ำจุน
เมื่อถึงคราวนึกถึงจึงไปหา
ควายบุญมาไม่อยู่ไม่รู้หนุน
หนึ่งบุญมาแลกสองเหมือนเป็นบุญ
บุญมาไม่คุ้นวุ่นวายกลายเป็นความ
คำกล่าวว่าบางใครที่ได้ยิน
ทำเอาฉันนั้นสิ้นน้ำคำหยาม
ยกให้แล้วเบ็ดเสร็จแล้วแต่ตาม
สถาบันจะนำความไปทางใด
เหมือนท่านนำเงินหยอดลงใส่ตู้
วัดจะนำเงินท่านผู้บริจาคให้-
จะนำเงินไปทำการเรื่องใดใด
ก็เป็นสิทธิวัดได้พึงกระทำ
เอาชีวิตหนึ่งชีวิตมาเปรียบเทียบ
การทำบุญแล้วเหยียบกระหนำซ้ำ
คนเขาซื้อชีวิตเพื่อบุญกรรม
กลับทำซ้ำแจกจ่ายด้วยหมายอะไร
เจ้าบุญมาเลี้ยงไม่ไหวให้ว้าวุ่น
ชุลมุลไม่เข้าฝูงยุ่งกันใหญ่
แลกตัวเมียมาสองผ่องอำไพ
ตัวผู้ไซร้บุญมาหาได้ดี
หนึ่งชีวิตไถ่มาหาทางออก
คุณพ่อบอกป้อนกล้วยด้วยเป็นหวี
กว่าจะเชื่องรู้บุญคุณที่มี
ส่งมาที่สถาบันนั้นเอาบุญ
กลายเป็นว่าส่งบุญมาเข้าถ้ำเสือ
มิรู้เลยเหลือเชื่อกลับลำวุ่น
โน่นนี่นั่นเหตุผลชุลมุน
ทำว้าวุ่นอ่อนอกอ่อนใจ
เจ้าบุญมาควายเผือกหากมีสิทธิ
หากเลือกได้คงมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่
ณ วันนี้จะมีชีวิตอยู่หรือไม่
ต้องติดตามกันต่อไป หากไม่ลืม
24 สิงหาคม 2555 10:46 น.
(น้ำตาลหวาน)
ก็รู้สึกผิดที่คิดลาจาก
ทำใจลำบากที่คิดเดินหนี
ถ้าหากอยู่กันแล้วไม่ใคร่ไยดี
เวลากี่สิบปีก็ไม่มีค่าอันใด
เป็นของตายหมดความหมายไร้ค่า
ผ่านช่วงเวลาหากยื้อมาได้
ยิ่งนานวันเหมือนยิ่งไร้จิตใจ
เธอทำฉันให้ยืนต้นตายไม้แห้ง
ขาดทั้งรดน้ำพรวนดินสิ้นทั้งปุ๋ย
เธอเพียงกรุยทางทิ้งเหือดแห้งแล้ง
ละเลยกันฉันอยู่อย่างเคลือบแคลง
พอเอ่ยลาไยแสร้งบีบน้ำตาว่าเสียดาย
ฉันนั้นผิดที่คิดเอ่ยวาจาลาก่อน
สังคมขอดค่อนยอมทนคำกร่นเสียหาย
เป็นคนจากลาคำจ่มด่าว่ามีมากมาย
คำประณามหยามกลายหาใดเปรียบปาน
จากสาวน้อยวัยใสสู่สาวใหญ่เต็มที่
สูญเกือบทั้งชีวีทุกข์ทวีสืบสาน
กว่าจะรู้สึกได้ให้ผ่านไปเกินกาล
อิสรภาพแสนหวานฉันแลกด้วยอะไร
เริ่มต้นวันใหม่อาจสายกว่าที่คิด
ชีวิตเราถูกผิดขอลิขิตได้ใช่ไหม
หากนับวันที่ออกจากชีวีเธอไป
ฉันหาสุขใจทุกข์ภายในย้ำคำ
ห้าปีที่เจอพลั้งเผลอเคียงคู่
สิบห้าปีที่อยู่ฉันหดหู่กลายกล้ำ
แปดปีที่ลาใช่ว่าลืมกลับจำ
ผ่านเดือนปีตอกย้ำฉันผิดในใจ
รู้สึกผิดทุกคราเมื่อพบหน้าเธอนั้น
อยากขอโทษที่ฉันอดทนนั้นไม่ได้
ยี่สิบปีที่รอขอให้เธอเปลี่ยนไป
ถึงทางตันแล้วไซร้...ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
5585
