5 มีนาคม 2555 09:03 น.
(น้ำตาลหวาน)
เวียนบรรจบอีกคราน้องจ๋าคนดี
ขอให้มีความสุขเกษมสันต์
สิ่งใดดีเพริศแพร้วบรรเจิดนั้น
ขอจงพบประสบพลันเร็ววันคืน
ห้ามีนาเวียนมาหาอีกครั้ง
ขอให้น้องสมหวังสุขสดชื่น
พบเนื้อคู่ตุนาหงันนั้นเมื่อตื่น
มีความสุขชื่นมื่นแสนยาวนาน
มีสุขภาพพลานามัยแข็งแรงสุด
อย่าสดุดเรื่องไหนไกลร้าวฉาน
เจริญก้าวหน้าไม่รั้งรอหนอเรื่องงาน
คนรักใคร่ยิ่งยืนนานตลอดไป
สุขสันต์วันเกิด "น้องโคลอน" จ้า
2 กุมภาพันธ์ 2555 15:29 น.
(น้ำตาลหวาน)
ฉันเฝ้ารอคำตอบเธอมอบให้
ใกล้ถึงวันคราใดใคร่อยากรู้
แอบมองเมียงเลียบเคียงคำถามดู
ใจมุ่งสู่จุดหมายบั้นปลายทาง
คำสัญญามีให้ในครั้งนั้น
หากถึงวันฟ้าใหม่ในรุ่งสาง
คงเป็นวันของเราได้ร่วมวาง
เฝ้าปูทางเคียงคู่อยู่ร่วมกัน
ฉันแอบฝันถึงวันอันใกล้นี้
วันเราสองรวมชีวีดั่งที่ฝัน
ซึ่งความสุขเอื้อมคว้าคราใกล้วัน
ใจคงอิ่มเอมกันตลอดไป
วันของเรามาถึงอึ้งกิมกี่
เธอไม่มีเอ่ยคำพร่ำไฉน
ปล่อยให้ฉันร้าวรานในหัวใจ
เธอกลับใบ้ไร้คำตอบแม้ปลอบกัน
ฉันทำใจแบ่งสู้ดูแบ่งรับ
รอฟังคำเธอกลับสิ้นไยฉัน
ไม่รับรู้คลับคล้ายแหนงหน่ายกัน
สายตาเธอมองฉันหวั่นใจจริง
ฉันนับหนึ่งสองสามตามคำว่า
คำสัญญาไร้ค่ามากลอกกลิ้ง
เห็นฉันเป็นอะไรไร้ใจแอบอิง
เห็นฉันเป็นดั่งสิ่งเช่นของตาย
มาวันนี้ฉันเดินออกเส้นทาง
ที่เคยวางร่วมกันนั้นเกินสาย
เธอกลับขอโอกาสซ้ำย้ำเสียดาย
เห็นคุณค่าช้าไปโปรดไยดี
จะมาบอกทำไมตอนใจท้อ
ตอนที่ฉันเมินขอเชื่อคำนี้
เห็นฉันเป็นของตายใช่ไหมคนดี
ขอโอกาสครั้งที่สี่ไม่มี (ไม่มีทาง)
ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต
26 มกราคม 2555 10:33 น.
(น้ำตาลหวาน)
เคยขลาดเขลาวัยเยาว์เราอ่อนหัด
รักกระหน่ำซ้ำซัดกลัดกร่อนถอย
เซถลำเคราะห์กรรมตอกย้ำคอย
ทั้งชีวีเศร้าสร้อยรอยน้ำตา
เก็บใจตัวเก็บรักสิ้นหักเห
เกรงซวนเซสั่นคลอนวอนดินฟ้า
หลาบจำแล้วหลีกหนีอย่ามีมา
ขอเถิดหนาดินฟ้าจงปราณี
อย่าให้เราใจอ่อนดังก่อนเก่า
อย่าให้เราเปิดใจใครบ่งชี้
อย่าให้เขาเอาไปทั้งชีวี
อย่าให้เขามามีอำนาจใด
สุดจะห้ามหัวใจหวั่นไหวจิต
สุดจะห้ามใจคิดติดตรึงไว้
สุดจะห้ามใจนี้มีห่วงใย
สุดจะห้ามหัวใจแม้ซ้ำรอย
2 ธันวาคม 2554 16:26 น.
(น้ำตาลหวาน)
สวัสดีความเศร้า
เจ้าคงเหงามากใช่ไหม
เทียวมาหาฉันร่ำไป
ฉันหารักใคร่ยินดี
สวัสดีความเศร้า
เจ้าเร่งรีบหรือไรนี่
หากเจ้ารีบบอกฉันสิ
ห่างไกลฉันนี้เร็ววัน
สวัสดีความเศร้า
เจ้าเหงาจริงหรือไรนั่น
หากเจ้าหาคนลงทัณฑ์
ขอฉันนั้นเดินร่วมทาง
สวัสดีความเศร้า
หากเจ้าเหงาหรืออ้างว้าง
มาเถิดมาหาฉันอย่าห่าง
ขอตามไม่ร้างจากลา
สวัสดีความเศร้า
หากเจ้าเหงาเฝ้าห่วงหา
หากเจ้ามีคราบน้ำตา
มาเถิดมาฉันยินดี
สวัสดีความเศร้า
อาจมีเราเท่าที่นี้
อาจมีเราเข้าใจชีวี
อาจมีเราที่ดีต่อกัน..ตลอดไป
17 พฤศจิกายน 2554 10:00 น.
(น้ำตาลหวาน)
พอรักเธอเธอก็หายเหมือนตายจาก
พอเอ่ยปากจบกันก็พร่ำเพ้อ
แสร้งให้ฉันตายใจหลงละเมอ
หากพลั้งเผลอทำตีรวนจวนซวนเซ
เหนื่อยรู้ไหมทำไมไม่รู้บ้าง
เหมือนทิ้งขว้างร้างไปทำไฉเฉ
เดินร่วมทางคู่เธอดั่งไกวเปล
ช่างรวนเรไม่หยุดนิ่งเสียจริงใจ
หากหมดแรงเดินทางร่วมทางฝัน
อยากรู้จริงเธอจะหันไปทางไหน
หากฉันหยุดคิดต่างหนทางไกล
เธอจะเดินคู่กับใครอยากรู้จริง
หรือว่ามีบางใครคนไหนอีก
มาสับหลีกตรงกลางห่างไกลยิ่ง
แม้ใจฉันแอบสั่นหวั่นประวิง
หาใช่ฝันทุกสิ่งหยุดเพียงเธอ
แม้ร้องไห้เพียงผ่อนคลายอย่าหมายคิด
หากพลั้งผิดแค่เพียงใจอย่าหมายเพ้อ
อาจหม่นหมองเสียใจให้หายเก้อ
หาใช่หยุดรักเพียงเธอ...โง่งมงาย
หัวบันไดบ้านฉันอย่าหวั่นแห้ง
หาใช่แล้งคนผ่านฝันเหือดหาย
เพียงรักเธอรักเดียวไม่เกลียวคลาย
แล้วไยเธอมาทำร้ายฉันได้ลง