19 เมษายน 2553 16:50 น.
(น้ำตาลหวาน)
สงกรานต์ที่ผ่านมา เหนื่อยค่ะทั้งสนุกทั้งเหนื่อย ด้วยงานหยุดหลายวัน ก็เลยเป็นการรวมญาติกันหลายวันไปด้วย สงสารแต่พี่สาว ไม่ได้มีเวลาเป็นของตัวเอง ไม่มีเวลาพักผ่อน ทำอาหาร ทำโน่นทำนี่ทั้งวัน เพื่อให้พี่ๆน้องๆหลานๆได้อิ่มท้อง
วันที่ 10 เมษายน ทุกคนมาพร้อมหน้า วันแรกประเดิมด้วยการฉลองสงกรานต์เรียนคณิตศาสตร์ ใครใคร่ดื่มก็ดื่มกันไป ใครใคร่ทำอาหารก็ทำกันไป ถึงเวลาก็เสริฟตรงหน้าคนเรียนคณิตศาสตร์ คนดื่มเหล้าพี่สาวกับน้องสาวอีกคนจัดให้ตลอดเทศกาลค่ะ
วันที่ 11 ก็เริ่มกันอีกแล้ว ครานี้เริ่มตั้งวง น้ำเต้า ปู ปลา กันแต่เช้าหลังอาหาร ไปจนถึงบ่ายแก่ๆ มีงานเผาศพญาติห่างๆในหมู่บ้านก็รีบๆไปกัน
จากนั้นมาตั้งวงกันต่อ ดื่ม กิน เล่น จนถึงเที่ยงคืน ฉันจำเป็นต้องลากลับบ้าน
ด้วยวันจันทร์ต้องทำงานต่อ ไม่ได้หยุดเหมือนคนอื่นเขาค่ะ
วันที่ 12 วันทำงานของฉันค่ะ เลยไม่ได้รับรู้เรื่องราวที่บ้านคุณพ่อเป็นอย่างไรกันบ้าง แต่ ตกเย็นมาแระ โทรหาฉัน ให้พาไปคาราโอเกะ ก็จัดไปพี่ๆน้องๆเขย สะใภ้ ทั้งโอเกะ และแด๊นซ์กันกระจาย จนตีสองกลับบ้านคุณพ่อกัน
ส่วนฉันปิ๊กบ้านตัวเองนอนต่อ
วันที่ 13 ไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นนอกจากเรียนคณิตศาสตร์กันต่อไป ส่วนฉันเป็นวันทำความสะอาดบ้านค่ะ ด้วยรื้อห้องน้ำ ทำห้องครัว โรงรถ รั้วบ้านใหม่ เละเทะไปหมด ต้องรีบทำความสะอาด หอบแฮ๊กๆ พยายามโทรหาบริษัทรับทำความสะอาดให้มาช่วย ปรากฏว่า หยุดค่ะ ไม่มีพนักงานมาทำ ฉันก็เลยเป็นยายแจ๋ว ทำเอง ไม่เสร็จหรอกค่ะ เหนื่อย ทำได้ครึ่งๆกลางๆ หยุดพักกลับบ้านคุณพ่อดีกว่า
วันที่ 14 ฉลองวันคล้ายวันเกิดด้วยการทำความสะอาดบ้านต่อค่ะ พร้อมกับรับโทรศัพท์เพื่อนๆไปด้วย อวยพรวันเกิดกัน แล้วรีบกลับบ้านคุณพ่อเพราะเป็นวันครอบครัวที่อาบน้ำให้คุณพ่อกันค่ะ สนุกสนานรดน้ำดำหัวให้คุณพ่อและคุณป้าค่ะ ตกเย็นมีเซอร์ไพรส์เล็กน้อยด้วยการเป่าเค๊กจากหลานๆที่จัดให้ทุกปี ปลื้มใจไม่รู้ลืม ลืมบอก.. คุณหลานแอบเหน็บคุณน้าด้วยว่า ไม่สามารถปักเทียนวันเกิดครบตามอายุได้ ด้วยเนื้อที่เค๊กไม่พอ น่านนน..โดนซ้า..อิอิ
วันที่ 15 ตื่นเช้าพร้อมกับทำความสะอาดบ้านต่อ (ทำไมไม่เสร็จสิ้นสักทีน๊า) แล้วไปรับกล่อง กุ้ง หมึก ปลาอินทรี จากระยอง (ไม่บอกว่าใครส่งมาให้)
ด้วยวันที่ 16 ฉันทำบุญขึ้นบ้านใหม่ คงหายสงสัยแล้วนะค่ะว่าทำไมทำความสะอาดบ้านไม่เสร็จสักที อิอิ เป็นวันที่ต้องเตรียมของเพื่อทำบุญเลี้ยงเพลพระทำบุญขึ้นบ้านใหม่กัน พี่ชายเตรียมวิดบ่อเอาปลาทำน้ำยาขนมจีนตั้งแต่ก่อนสงกรานต์ปรากฏว่า อากาศร้อนมากๆ ปลาตายเกลี้ยง เอาละสิทำไงดี ต้องไปสูบน้ำอีกบ่อเพื่อจับปลากันอีก ทำน้ำยาขนมจีนค่ะ แล้วเตรียมอาหารอื่นๆเช่น
ต้มยำไก่บ้าน ทำลาบหมู ต้มจืดฟัก สองอย่างนี้คืออาหารมงคลที่ต้องมีในวันขึ้นบ้านใหม่ค่ะ กว่าจะเตรียมเสร็จเที่ยงคืน กลับบ้านนอน
วันที่ 16 ตื่นแต่ตีห้า เตรียมสถานที่ค่ะ ด้วยมีแต่บ้าน อาหารทำมาจากบ้านคุณพ่อ พระก็นิมนต์มาจากบ้านคุณพ่ออีก อิอิ ด้วยเป็นบ้านที่อยู่ในเมืองเพียงลำพัง ก็เลยต้องพึ่งญาติทุกอย่างค่ะ
ตื่นเช้ารีบไปรับของหวานที่สั่งไว้ สลิ่มชาววัง ขนมถ้วย ขนุนห่อข้าวเหนียวมูน ทองหยิบทองหยอด ฝอยทอง ทุเรียน แตงโม และเส้นขนมจีนหางดง ดอกไม้สำหรับโต๊ะหมู่บูชาพระ ดอกไม้สำหรับไหว้คุณแม่ พร้อมกับนำขนมจีนไปส่งให้เพื่อนๆที่ออฟฟิตได้ทานกันมื้อเที่ยง เพราะเป็นวันทำงานค่ะ
พี่เขยที่เป็นอบต.มาแต่เช้าจัดเตรียมสถานที่สำหรับพระ ทุกอย่างด้วยฉันเป็นผู้หญิงไม่รู้เรื่องอะไรเลย มีแต่วิ่งไปซื้อของที่เขาต้องการ เครื่องไทยทานก็เตรียมจัดเองตั้งแต่วันที่ 10 แล้ว เหล้า เบียร์ น้ำดื่ม น้ำอัดลม ฯลฯ จัดเตรียมไว้พร้อมก่อนวันงานนานแล้ว
สิบโมง มากันแล้วค่ะ ญาติสนิทมิตรสหายมาพร้อมกับอาหารคาว กุ้งอบเกลือ ผัดกระเพราปลาหมึกร้อนๆ ลาบ ต้มจืด ต้มยำ ผัดถั่วงอก หอยแมลงภู่จากสวิตเซอร์แลนค์ตัวใหญ่ซื้อมาจากแม๊คโคร เวฟร้อนๆ ฯลฯ พร้อมกับพระค่ะ นิมนต์พระมาจากที่บ้านคุณพ่อก็ต้องรับมาด้วย 9 รูป
จากนั้นเริ่มพิธีกันไป กว่าจะเสร็จรดน้ำมนต์ ฉันภัตตาหารเพล ญาติรับประทานอาหารกัน ดื่มกัน บ่ายโมงกว่า กลับกันหมดเกลี้ยง เหลือเพื่อนๆที่มาจากอีกบริษัทฯนึงที่สนิทกัน สามคน เท่านั้น
จากนั้น ก็เก็บถ้วยชามแก้วน้ำล้างค่ะ เหนื่อยสุดๆอีกแล้ว ตกเย็นเพื่อนจากออฟฟิตมาค่ะ มารับประทานอาหารกัน พร้อมด้วยบอส 5 ทุ่ม ถึงได้นอนพัก
เช้าวันที่ 17 รีบตื่นไปงานแต่งงานหลานสาวข้างบ้านคุณพ่อค่ะ ไม่ได้เก็บกวาดบ้านเลย เย็นกลับบ้าน สลบเหมือดนอนไม่ตื่นจนรุ่งเช้า
วันที่ 18 ตื่นเช้าด้วยการช่างทำบ้านมาปลุก ด้วยงานที่ทำไว้ยังเก็บงานไม่เสร็จ ต้องเก็บงานต่อ เฮ้อ......เหนื่อยค่ะ
วันที่ 19 วันนี้มาทำงานด้วยอาการทรงๆทรุดๆ เพื่อนบอก ผอมคอยาวมาเชียว อิอิ วิธีลดน้ำหนักแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน พร้อมกันนี้ได้อ่านบทกลอนอวยพรวันเกิดที่พี่อนงค์นางจัดให้ ทราบซึ้งใจมากๆ รวมทั้งพี่ๆน้องๆเพื่อนๆในบ้านกลอนที่ร่วมอวยพรให้ ช่วงเทศกาลวันหยุดยาวแบบนี้ยังเสียสละเวลามาอวยพรให้พิม รู้สึกตื้นตันใจค่ะ ขอบคุณมากๆ ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ
ไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนในช่วงเทศกาลวันหยุดแต่ก็แฮ๊ปปี้แบบนี้เสมอทุกปี ครอบครัวใหญ่ก็เป็นแบบนี้ค่ะ
เกือบลืม...ด้วยวันที่เลี้ยงเพลพระขึ้นบ้านใหม่ เป็นวันหวยออก พี่ๆน้องๆหลานๆ ถูกหวยกันคนละเล็กละน้อยถ้วนหน้า ยกเว้นเจ้าของบ้านที่ไม่ได้ซื้อ (ซะงั้น) เพราะเลขท้ายสองตัวตรงกับบ้านเลขที่ค่ะ แหม..เสียดายจัง เฮ้อ..เสียดายจัง
ปล. ไม่มีรูปให้ดู ด้วยเหตุที่ยุ่งจนลืมเรื่องรูปไปเลย ต้องขออภัยด้วยนะค่ะ ผู้หญิงอยากเล่า ไม่มีอะไร ยุ้ยญาติเยอะรายงานจ้า... คริๆ
1 เมษายน 2553 11:12 น.
(น้ำตาลหวาน)
ทุกคนคงมีความฝันเป็นของตนเอง ฝันว่าอยากได้โน่นได้นี่ ฝันว่าเป็นนางเอกในนิยาย ฝันว่าจะมีชีวิตครอบครัวที่แสนสุข มีสามีที่ดี ลูกๆที่น่ารักฝันว่าได้พบรักกับชายหนุ่มตรงตามสเป็ค หล่อ รวย นิสัยดี หุหุ ฝันกันไป ฯลฯ
ฉันก็มีความฝันมาตั้งแต่เด็ก แอบฝันไว้ว่าจะเรียนให้สูงๆ มีหน้าที่การงานที่ดี เริ่มแรกเลย อยากเป็นนายทหาร ใช่ค่ะ อยากเป็นนายทหารโดดร่ม ชุดทหารมีเสน่ห์สำหรับฉันมากมาย เห็นสีเขียวทหารไม่ได้เลยเชียว แพ้สีเขียวทหาร แต่ความฝันก็พลันพังทลาย ฉันกลัวความสูงค่ะ กลัวสุดๆ ว่ายน้ำก็ไม่เป็นอีกต่างหาก ซะงั้น ...เฮ้อ
อีกหนึ่งฝันค่ะ นางพยาบาล ชุดสีขาวสะอาดตา มองภาพนางพยาบาลผู้ใจดี ช่วยเหลือคนไข้ มีน้ำใจ มีเมตตา แต่....ฉันกลัวเลือดค่ะ กลัวบาดแผล แค่เห็นก็ลมจับแล้ว ความฝันพังทลายลงอีก....
อีกหนึ่งฝันค่ะ นี่เลยเจ้าหน้าที่พัฒนาชุมชน ฉันต้องการเข้าไปพัฒนาชุมชน พัฒนาบ้านนาของตนเอง อยากอยู่กับท้องทุ่งนาเหมือนเดิม อยากสัมผัสบรรยากาศเดิมๆ ไม่หนีไปไหน ทำงานกับชาวบ้าน คงมีความสุข แต่...ฉันไม่สามารถสอบได้หรอกค่ะ วุฒิการศึกษาไม่ตรง ซะงั้น (ตอนนี้ก็แอบคิดๆว่า ดีแล้วที่ไม่ได้ทำงานตรงนี้ คุณนายอย่างฉัน กลัวแดด กลัวดำ อิอิ)
ตอนเรียนจบ ม.3 ก็คิดๆ จะเรียนต่อสายไหนดี คุณพ่อคุณแม่ก็ไม่สามารถให้ความคิดเห็นได้ เพราะฉันแอบเรียนค่ะ อ่านไม่ผิด แอบเรียนจริงๆเพราะท่านไม่อนุญาตให้เรียนต่อด้วยเหตุผลทางเศรษฐกิจ ใจก็คิด เอาไงดี อยากเรียนต่อ บังเอิญมีเพื่อน (พี่สะใภ้ในปัจจุบัน) เรียนอาชีวะ สายคหกรรมศาสตร์ ก็เอาเลยชอบอยู่แล้ว จัดดอกไม้ ทำอาหาร เย็บปัก ถักร้อย รีบไปสมัครสอบทันที ด้วยคิดว่าค่าเทอมคงไม่แพงเป็นโรงเรียนรัฐบาลนี่นา
แต่แล้วโชคชะตาก็พลิกผัน อยู่ๆสมองอันน้อยนิดในวัยนั้นก็คิดขึ้นมาว่า ถ้าเรียนสายคหกรรมศาสตร์ เรียนจบแล้วฉันจะไปหางานทำได้ที่ไหนหว่า...
ต้องทำงานโรงแรมแผนกจัดเลี้ยง ไม่งั้นก็ต้องทำกิจการส่วนตัว ทางเลือกในการหางานทำน้อยมาก...น่าน..มีความคิดตั้งแต่วัยเยาว์ อิอิ
ไม่เอาดีกว่า ไปเรียนพาณิชย์เพราะหางานง่าย จบปวช.ก็ทำงานได้แล้ว ในที่สุดก็เรียนพาณิชย์ สายบัญชี และตอนนี้ก็คิดว่า...ตัดสินใจไม่ผิดค่ะ จบปวช.ก็หางานทำได้เลย พร้อมเรียนต่อ ป.ตรี ด้วยตนเอง
สำหรับงานหรือค่ะ ทุกอย่างที่วาดฝันไว้ ไม่สามารถแม้แต่จะอาจเอื้อมค่ะ.. ได้แต่มองตาละห้อย เอาน่า... ชะตาชีวิตเราไม่ได้ไปทางนั้น เราเลือกทางเดินของตัวเองนี่นา เป็นสาวออฟฟิตก็สบายดี งานโอเค เงินก็โอเค ไม่มากแต่สบายใจ วันหยุดสบายๆ มีเวลาเล่นเน็ตอยู่นี่ไง อิอิ (ปลอบใจตัวเองไป)
ไม่รู้จะทำอะไรค่ะ อยากเล่า เผื่อจะทำให้บรรยากาศบ้านกลอนเราเย็นสบายขึ้นมาบ้าง
มาแชร์ความฝันกันบ้างนะค่ะ อยากรู้ว่าใครเคยฝันอะไรกันบ้างค่ะแล้วใครฝันที่เป็นจริงบ้าง อยากรู้....แบบว่าเป็นผู้หญิงอยากรู้ อิอิ
ปล.สำหรับเรื่องเรียนที่แอบหนีคุณพ่อคุณแม่มาเรียน ก็ยืมเงินเพื่อนไปลงทะเบียนก่อนค่ะ ให้เพื่อนเป็นผู้ปกครอง พอเสร็จตรงนั้นค่อยไปบอกท่าน ในที่สุด ท่านก็พ่ายแพ้ความรักดีของลูกค่ะ ต้องส่งเรียนจนจบปวช.(จบแบบทุลักทุเล..) คุณพ่อเคยแอบพูดกับคนอื่นว่า....เออ .. ให้ลูกหลานมันได้อย่างนี้ทุกคนก็พอใจแล้ว...(ไม่กล้าพูดต่อหน้ากลัวว่าลูกจะเหลิง อิอิ ) เหลิงไปแระ...
หน้าส่วนตัว
1095
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
