31 มกราคม 2556 12:37 น.
(น้ำตาลหวาน)
ได้อ่านเรื่องสั้นของคุณอ้อย เทียนหยด ทำให้ฉันมีความคิดอยากเขียนเรื่องนี้ขึ้นมาเผื่อใครอ่านแล้วจะมีอะไรแนะนำ หรือมีข้อคิดอะไรมาฝากกัน
ปี 2556 เป็นปีมะเส็งหรือปีงูเล็ก ตามตำราจีนเขาว่าเป็นปีชงของฉันค่ะ แต่แค่ร่วมชงเป็นปีทับไท้ส่วย เพราะครบรอบเอ่อ...ไม่บอกดีกว่า แหะ เขินเนาะ
ถามว่าเชื่อเรื่องนี้ไหม พอสมควรค่ะ รู้ไว้ใช่ว่า คิดว่าไม่ได้เสียหายอะไร ทำแล้วจิตใจก็เป็นสุข เมื่อมีโอกาสก็ไปทำบุญแก้ปีชงตามสถานที่เขาบอกกันไว้ ทำบุญบริจาคโลงศพ ซึ่งตามจริงแล้วก็ทำต่อเนื่องทุกๆปี ช่วงปีใหม่กับวันคล้ายวันเกิดและเติมน้ำมันตะเกียง ช่วงปีใหม่มีโอกาสได้ไปทำบุญหลายวัดค่ะ
เรื่องที่จะพูดคือแบบนี้ค่ะ พอเริ่มปี 2556 ฉันซึ่งก่อนปีใหม่ก็จัดเต็ม เดินทางไปจ.เชียงราย 28 ธ.ค.กลับ 29 ธ.ค. 55 พอกลับมาก็ฉลองปีเก่าต่อเนื่องปีใหม่กับญาติๆ ทุกวัน นอนดึกทุกวัน วันเปิดการทำงานก็มาทำงาน 3 วัน พอรุ่งเช้าวันเสาร์ที่ 5 ม.ค. 56 เพื่อนชวนไปเชียงรายก็ไปอีก กลับวันที่ 6 ม.ค. 56 (ตามที่ลงเรื่องสั้น)
จากนั้นพอวันจันทร์มาทำงาน ฉันรู้สึกปวดหัวมาก ไม่เคยปวดหัวหนักขนาดนี้มาก่อน เป็นเกือบสองวันทานยาก็หาย จากนั้นก็รู้สึกอ่อนแรง ไม่มีแรง อยากจะนอนเพียงอย่างเดียว ไม่สบายตัวเหนื่อยง่าย หายใจไม่เต็มปอดและรู้สึกตัวอุ่นๆตลอดเวลา เป็นๆหายๆแต่ไม่หายขาดจนทุกวันนี้ค่ะ แต่รู้สึกดีกว่าเดิมมากแล้ว คิดว่าคงจะหายดีแล้ว(มั้ง)
สามสัปดาห์กว่าเลยที่ป่วย รู้สึกร่างกายอ่อนแอเหลือเกิน ทั้งที่เป็นคนเดินออกกำลังกายสม่ำเสมอ จากที่ด้วยเห็นว่าตัวเองผิดปกติมาก ก็ไปหาหมอเจาะเลือดหาสาเหตุ ได้ความว่าเป็นโรคโลหิตจางหรือเลือดน้อย ซะงั้น...
และช่วงกลับจากจ.เชียงราย ฉันทำสร้อยข้อมือหายค่ะ น้ำหนักสองสลึง หายไปตอนไหนไม่ทราบได้ แต่สังเกตุจากรูปที่ถ่ายชุดสุดท้าย ยังสวมใส่อยู่ จนบัดนี้หายังไม่เจอ ด้วยเป็นสร้อยที่เส้นเล็กมากๆ จึงหลุดไม่รู้ตัว (เคยหลุดสองครั้งแต่เผอิญโชคดีที่เห็นทุกครั้ง) รู้งี้...ไม่ใส่ก็ดีเนาะ
และอีกอย่างที่ฉันประสบคือ กำลังขับรถตามคันอื่นออกจากไฟแดงที่เปลี่ยนเป็นไฟเขียวขับตามกันมาเอื่อยๆความเร็วไม่ถึงสี่สิบ มีรถข้างทางที่จอดอยู่เปิดไฟกระพริบข้างขวาเพื่อรอออกตัวมา จู่ๆขับออกมาปาดหน้าคันของเราเฉยเลย ฉันก็รีบเหยียบเบรคโดยอัติโนมัติ โชคดีที่ไม่เบียดกัน เพราะเขาก็รีบเบรค แต่โชคร้ายตรงที่มีรถมอเตอร์โซค์ขับตามมาค่อนข้างเร็ว ชนตูมเบาๆแต่...ท้ายรถฉันยุบ กรรม....
เฮ้อ....ฉันไม่ได้ลงมาดูค่ะ คนชนเขาก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะชน ไม่อยากเอาผิดหรือเสียเวลาพูดคุย ชั่วโมงเร่งด่วนด้วย เดี๋ยวจะทำให้รถติด และเราเองที่เป็นฝ่ายเบรคกระทันหัน ถ้าจะผิดก็คันที่ออกตัวมาโดยไม่ระมัดระวังรถคันอื่นนี่แหละนะ แต่เอาผิดไม่ได้ ได้แต่ฮึ่มๆ เคืองมาก มอไซค์คันนั้นคงได้รับความเสียหายไม่น้อยเช่นกัน ขอโทษด้วย(ในใจ)
ฉันขับรถออกมาด้วยใจห่อเหี่ยวมาก แต่ช่างเถอะ มีประกันชั้นหนึ่ง ซ่อมได้ไม่เสียตังค์...แต่เสียเวลานี่สิ และที่สำคัญต้องรอคิวเข้าซ่อมเดือนกว่าเลยเชียว แล้วช่วงซ่อมจะเอารถที่ไหนใช้ละเนี่ย สิบวันเลยนะนั่นหรืออาจมากกว่าอีกเพราะซ่อมรถทีไรไม่เคยได้ตามนัดเลยสักครั้ง
เพิ่งเดือนแรกของปี ฉันเจอไปสามเคส ทั้งสุขภาพ ทรัพย์สิน และของรัก เอาน่าคงหมดเคราะห์แล้วล่ะ สาธุ....
8 มกราคม 2556 11:58 น.
(น้ำตาลหวาน)
ทริปนี้ ตั้งใจมากที่จะไปเที่ยวชมดอกไม้ เคยไปเมื่อประมาณปี 2551 แล้วยังติดตาตรึงใจไม่เหือดหาย เชียงรายดอกไม้งาม
เรานัดกันวันที่ 5-6 มกราคม 2556 ตื่นตั้งแต่ 6.30 น.รอเพื่อนเอารถมาจอดที่บ้าน เปลี่ยนเป็นรถเล็ก เพราะไปกันแค่สามคน ล้อหมุนตอนแปดโมงเศษ ฉันเป็นผู้โดยสารนั่งๆนอนๆเบาะหลัง หลับบ้างตื่นบ้าง แวะซื้อข้าวหลามที่จ.อุตรดิตถ์ เพิ่งเคยทานเพื่อนบอกอร่อยมากแวะซื้อทุกครั้ง แล้วก็อร่อยจริงๆค่ะ ชื่อร้านแม่บุญมา (โอ่งแดง) อยู่ข้างทางซ้ายมือก่อนเข้าตัวเมืองเล็กน้อย สังเกตุจากเห็นป้ายร้านอาหารลมเย็น เลยไปนิดเดียว เป็นร้านเล็กๆเพิงไม้ค่ะ
เราถึงเชียงรายตอนบ่ายโมงเศษๆ เพื่อนขับรถเร็วมาก ขนาดแวะซื้อของแถวร่องฟองครึ่งชั่วโมงยังถึงเร็ว เราเข้าไปชมงานดอกไม้อาเซียนก่อน กะว่าสำรวจงานคร่าวๆ ชะแว๊บทานข้าวในงานกาดหมั้วล้านนา ขนมจีนน้ำเงี้ยวรสชาดอร่อยค่ะ แต่ข้าวผัดรับประทานไม่ได้จืดมากมาย
ภายในงานจัดเป็นโซนๆ เช่น โซนดอกไม้ โซนหมู่บ้านวัฒนธรรม โดมหิมะ โซนอาเซียนที่มีซุ้มให้ได้ถ่ายรูป ตลาดน้ำ เป็นต้น
ภายในโดมหิมะอากาศหนาวมากๆ แต่หนาวเพราะแอร์ค่ะ ได้สัมผัสหิมะอันอ่อนนุ่มมือ และถ่ายรูปกันไป คิดเสียว่าไปเที่ยวต่างประเทศ แหะ
ภายในหมู่บ้านวัฒนธรรมของชนเผ่าต่างๆ เช่นไทลื้อ ก็สวยงามค่ะ ตลาดน้ำไม่มีอะไรให้ชมแล้วล่ะ และดอกทิวลิปและลิลลี่ ก็เฉาและเหี่ยวตามกาลเวลาไปเสียแล้ว แต่ยังมีดอกไม้อื่นๆให้ชมสวยงามหลากหลายชนิด ยังสวยอยู่มาก ต้องชมว่าจัดงานได้อลังการจริงๆค่ะ
เราเดินคร่าวๆ ด้วยบริเวณงานกว้างมาก ใช้เวลาไปสองชั่วโมงกว่าๆ เดินทางเข้าเมืองหาที่พัก ได้ที่พักเป็นอมรอินท์ อยู่แถวสนามบินเก่า ขอบอกว่า ราคาถูกและสะอาด บรรยากาศดีมากๆค่ะ ห้องคู่ห้องละ 350 บาท ห้องเดี่ยว 450 บาท เราจองห้องคู่แต่เสริม 1 ที่ ราคา 600 บาท ไม่แพงและดูดีมาก
เช็คอินแล้วนอนพัก ออกไปทานอาหารทีร้านศรีตรัง จากนั้นขับรถวนหาถนนคนเดิน ถนนคนเดินคนเยอะมากเดินเบียดกันเลย ของขายก็เยอะมาก ถนนยาวจนเดินไม่ไหว ต้องถอยกลับ เกรงว่าจะไม่มีแรงเดินถ่ายรูปในวันรุ่งขึ้น ถนนคนเดินอยู่ติดกับงานสวนตุงและโคม ของเทศบาลเมืองเชียงราย โอ้โห...ดอกไม้สวย(อีกแล้ว) พรุ่งนี้เจอกัน
ออกจากถนนคนเดินแวะซื้อน้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋คู่ใหญ่ ตามคำเลื่องลือว่าอร่อยมาก ก็อร่อยจริงๆค่ะ อยู่แถวหอนาฬิกา จากนั้นเข้าที่พัก ลงรูปที่ถ่ายเก็บไว้ในโน๊ตบุ๊ค แล้วกู้ดไนท์กันก่อนสี่ทุ่ม
ตื่นเช้าตอนหกโมงเสียงเพื่อนพูดหกโมงสี่นาที รีบลุกขึ้นเรียงลำดับอาบน้ำ แต่งตัวออกจากโรงแรมตอนเจ็ดโมงเศษ มุ่งสู่งานดอกไม้อาเซียนแต่เช้า ไม่ค่อยมีคนถ่ายรูปสบายๆ ดอกไม้สดชื่นเพราะได้รับน้ำค้าง อากาศกำลังดีไม่หนาวมาก เย็นสบายๆ เดินถ่ายรูปกันตามความประสงค์ ประมาณสิบโมงเศษออกจากงานมุ่งสู่ตัวเมืองเข้างานสวนตุงและดอกไม้ หลังสิบโมงอากาศก็ร้อนแล้วค่ะ
ไม่ผิดหวังจริงๆสำหรับงานสวนตุง ในความคิดส่วนตัวคิดว่างานจัดดอกไม้ดีมากๆ ดอกไม้สด สวย ทิวลิปและลิลลี่สวยกว่าในงานดอกไม้อาเซียน ซุ้มดอกไม้น่ารัก และบริเวณงานไม่กว้างมากนัก เดินสบายๆค่ะ กดไลท์ให้เลย
เรากลับตอนบ่ายโมงแวะซื้อซาลาเปาตามคำร้องขอของคนที่บ้านเพื่อน ซาลาเปาน่าทานมากค่ะ หน้าตาดีเชียว เสียดายจำชื่อร้านไม่ได้ อยู่ตรงข้ามร้านปาท่องโก๋ บริวเวณใกล้หอนาฬิกา มีสองร้านให้เลือก ถ้าเห็นคนมุงหน้าร้านไหนก็แสดงว่าร้านนั้นแหละค่ะอร่อย บริการเวฟให้ร้อนด้วยค่ะ
12 ช.ม.ที่เราได้อยู่เมืองเชียงราย ทริปนี้คุ้มค่ากับการเที่ยวชมดอกไม้โดยเฉพาะ ไม่ได้ออกนอกเส้นทางกันเลยค่ะ
ขอขอบคุณทุกท่านที่จัดงานสวยงามให้พวกเราได้ไปเยี่ยมเยือนมากๆค่ะ
สำหรับสวนตุงและโคม ยังมีให้ชมไปจนถึงเดือนกุมภาพันธุ์นะค่ะ
ขากลับแวะทานข้าวมื้อเย็นที่ร้านเทียนหอม จ.อุตรดิตถ์ เป็นร้านข้าวแกงไฮโซ ที่ใครผ่านมีโอกาสน่าจะแวะไปทานนะค่ะ บรรยากาศดี อาหารไม่แพงมาก กาแฟหอมกรุ่น เค็กก็น่าทาน
ถึงบ้านตอนหนึ่งทุ่มโดยสวัสดิภาพ จบทริปสามสาวกับดอกไม้งามเชียงรายค่ะ
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
2842
