27 มกราคม 2553 15:30 น.
(น้ำตาลหวาน)
ก่อนรับรักอ่อนหวานปานกลืนกิน
รับรักแล้วไยสิ้นเสน่หา
ไยทิ้งขว้างห่างไกลไม่มองมา
ทอดทิ้งไปไม่แลหาชายตามอง
ยามเมื่อรักน้ำต้มผักจักหวานจ๋อย
รักเริ่มกร่อยเหินห่างเมินหมางหมอง
ไยรักเล่นเช่นนั้นสั้นเกินครอง
ทิ้งให้หมองเศร้าอกหมกมุ่นใจ
ก่อนคำหวานหว่านมาดังห่าฝน
รักแล้วหล่นร่วงหายกลายอกไหม้
รักแล้วลืมคำรักเน้นหนักเพียงใด
หัวจิตหัวใจเป็นอย่างไรไยดำจริง
ตามเกมรักไม่ทันหวั่นใจแท้
รักไม่แน่นอนนักหนักใจหญิง
เป็นถึงชายอกสามศอกบอกรักจริง
แท้เป็นเพียงที่พักพิงแล้ววิ่งจร
คงทำมาหลากหลายมากมายคน
คงสุขล้นเห็นหญิงยิ่งไม้ขอน
เดินข้ามไปข้ามกลับเหยียบทับย้อน
ใครร้าวรอนเพียงใดใช่ฉันเป็น
อยากให้รู้ทำได้ทำไปเถิด
หากไม่เกิดกับตัวกลัวยากเช่น
สักวันหนึ่งน้ำตากระซ่านกระเซ็น
คงนึกเห็นทำใครไว้..ในสักวัน
20 มกราคม 2553 11:24 น.
(น้ำตาลหวาน)
อันความรักหนักใจใช่ไหมนี่
แล้วใยใจไม่หนีกลับไขว่คว้า
รักลบเลือนหายวับกับกาลเวลา
เหลือซากไว้เพียงน้ำตาไร้ค่าเกิน
อยากลบเลือนให้ออกนอกใจฉัน
แต่หัวใจกลับกันหวั่นไหวสะเทิ้น
ไม่ลบเลือนออกจากใจใยรักเกิน
ชอบทำเมินเลี่ยงหลบสงบท่าที
แม้ไม่แคร์คำคนดลในจิต
แต่ไม่คิดพี่เบียดเกียรติศักดิ์ศรี
เกียรติของน้องพี่มองเมินไม่มี
ใยจึงเปลี่ยนท่าทีเป็นคนละคน
หรือฉันมองผิดไปใช้สายตา
ภาพภายนอกมายาว่าสับสน
มองผิดไปสายตาเราเล่นกล
ทำให้หล่นเรื่องราวร้าวอกใน
อยากลบเลือนเฉือนทิ้งสิ่งที่เจ็บ
แม้ต้องเก็บรอยแผลแลใจหาย
อยากให้รู้เกียรติน้องต้องก่อนใจ
อย่าได้หมายลบหลู่ให้รู้กัน..
14 มกราคม 2553 12:53 น.
(น้ำตาลหวาน)
เจ้านกน้อย โผผิน บินฟ้ากว้าง
มองเวิ้งว้าง ฟ้ากว้าง เป็นไฉน
นกบินสู่ กู่ร้อง ก้องพงไพร
แฝงด้วยไร้ ทิศทาง ระหว่างบิน
อิสระ เสรี ชีวีสุข
คล้ายสนุก เพลิดเพลิน ยามโผผิน
ดั่งตัวเรา เหงาเศร้า เคล้าชีวิน
ชีวิตไม่สิ้น บินหา คว้าดวงใจ
ใช่มีสุข มีทุกข์ คลุกเคล้ากัน
ชีวิตนั้น ผันเปลี่ยน เวียนไปได้
ใช่ใครนี้ มีทุกข์ ตลอดไป
ไม่มีใคร คว้าสุข ได้ทุกวัน
ชีวิตคน วนเวียน ผันเปลี่ยนแท้
ไม่แน่วแน่ แน่นอน วอนเช่นนั้น
ทำวันนี้ ให้มีสุข ทุกข์ช่างมัน
อย่าไหวหวั่น ทำใจ ให้มั่นคง
พยายาม ทำใจ ได้ดั่งคิด
ทำให้จิต ผ่องใส ไม่ลุ่มหลง
คิดดีไว้ ทำดีไว้ ให้ซื่อตรง
ชีวิตคง มีสุข หมดทุกข์ไป
ฉันคิดได้ ทำไม่ ได้สักหน่อย
แต่ก็ค่อย ค่อยเปลี่ยน แปลงแก้ไข
ก็ตัวเรา เป็นเรา ใครเอาไป
ทำแล้วเรา สุขใจ ใช่ไหมเอย...
12 มกราคม 2553 10:51 น.
(น้ำตาลหวาน)
ฟังคำอ้อน วอนจากใจ ในคำหวาน
รักเนิ่นนาน หว่านคำรัก ปักใจน้อง
ฝากคำรัก ผ่านลมปาก อยากได้ครอง
ใจใฝ่ปอง รักน้องนาน หว่านหวานมา
ถ้อยคำหวาน หว่านกวี มีบทเกี้ยว
รักน้องคนเดียว มากนัก เป็นหนักหนา
ตัวอักษร วอนคำรัก ปักแน่นอุรา
ถ้อยน้ำคำ จำนรรจา ว่ารักจริง
กลอนพาไป หรือใจนี้ มีรักมั่น
หรือไหวหวั่น อ่านบทกลอน วอนใจนิ่ง
มองให้เป็น ที่เป็นได้ จากใจจริง
วันผ่านไป กลายเป็นสิ่ง จริงบางครา
หว่านคำหวาน ผ่านอักษร กลอนวลี
ผ่านวจี เกรงคำนี้ มีถ้วนหน้า
หากบางใคร ได้อ่านคำ เอ่ยพร่ำมา
คงคิดว่า หว่านให้ตัว กลัวผิดคน
อ้อนคำหวาน หว่านให้น้อง ปองในจิต
อ้อนรักกัน นั้นไม่ผิด คิดสับสน
อ้อนรักมั่น นั้นดีแท้ แต่ผิดคน
อ้อนรักล้น คนหลายหลาก หากตั้งใจ
ป่าวว่าใคร ในที่นี้ มิมีหรอก
เพียงเย้าหยอก บอกกล่าวเอง เกรงไปได้
อ่านบทกลอน หวานรัก สุขนักที่ใจ
ขอเพียงให้ โลกเรานี้ มีรักจริง..(จ้า)
8 มกราคม 2553 16:01 น.
(น้ำตาลหวาน)
ด้วยดวงใจ ดวงนี้ มีเพียงหนึ่ง
ดวงใจซึ้ง เพียงหนึ่ง พึงมอบให้
คนที่รัก คนที่หวง ห่วงดวงใจ
คนที่ใช่ เพียงหนึ่งได้ ไว้ครอบครอง
ดวงใจรัก แน่นหนัก เพียงรักเดียว
ไม่แลเหลียว มองย้ำ ซ้ำเป็นสอง
ปองรักใย ใฝ่ปองล้ำ ตามครรลอง
เมินความหมอง ตรอมตรม ขมขื่นใจ
ห้วงหัวใจ ในรักนี้ วจีพร่ำเพ้อ
หวั่นรักเก้อ เพ้อหา เหว่ว้าเพียงไหน
หวาดหวั่นกลัว เกรงรัก หนักหัวใจ
ด้วยหมองไหม้ ใยเจ็บ เก็บนานวัน
ด้วยชะตา ฟ้าลิขิต นิมิตรแท้
สบตาแล มองเห็น เป็นเธอนั้น
อบอุ่นใจ ในสายตา ผ่านนานวัน
เอ่ยรำพัน ฟันฝ่า ชะตาสองเรา
วันเวลา ล่วงเลย เปิดเผยจิต
ความรู้สึก นึกคิด ชิดหยอกเย้า
เอ่ยความใน ห้วงหัวใจ เพียงเบาเบา
ฟ้าส่งเรา คู่กัน นิรันดร
เกิดความรัก แน่นหนัก ปักในทรวง
เกรงรักลวง บ่วงเล่ห์ เสน่ห์ถอดถอน
เวลาเปลี่ยน ใจคนเปลี่ยน เวียนไม่แน่นอน
ขอฟ้าวอน รักแน่นอน ไม่เปลี่ยนแปลง
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
1079
