28 มิถุนายน 2555 16:16 น.
(น้ำตาลหวาน)
สายฝนเอยเย็นสุขสุดอื่นใด
ซัดสาดซู่พัดไหวใบไม้ฉ่ำ
ลมไหวพาสายฝนร่วงหล่นพรำ
กลิ่นไอฝนยลล้ำชื่นฉ่ำทรวง
ฝนหล่นฟ้าคราใดใจสดชื่น
เมฆก่อตัวร้องครืนพื้นแดนสรวง
เปลี่ยนเป็นสายฝนย้อยร้อยรื่นรวง
ไหลรินร่วงสาดเซ็นเย็นทุกครา
กลิ่นไอดินหลังสิ้นกระแสน้ำ
ส่งกลิ่นย้ำมิเบื่อเหนือใดหนา
สิ้นเสียงฝนแสงสาดส่องละอองตา
เหล่านกกาเจื้อยแจ้วแว่วตามลม
ใบไม้เขียวหลังฝนหล่นกระทบ
มิอาจกลบกลิ่นเกษรภมรสม
ผีเสื้อน้อยเริงร่าท้าดอมดม
ผสานสมชมผกาฟ้าเบิกบาน
20 มิถุนายน 2555 14:51 น.
(น้ำตาลหวาน)
สายลมพัดผิวกายจากหลายฝน
กระเซ็นหล่นกระทบไหล่ใจเหน็บหนาว
สายน้ำเย็นน้ำร้อนอ่อนอุ่นคราว
ทุกเรื่องราวยาวนานระรานใจ
ผ่านแรงล้าถาโถมชะโลมจิต
หลากหลายร้าวสำแดงฤทธิ์จิตหมองไหม้
ผ่านมาแล้วผ่านเลยเช่นเคยไกล
แอบซ่อนใยแอบได้ไม่ใจจดจำ
คงจะมีสักวันฝันเอื้อมถึง
ฉุดใจฉันพรั่นรำพึงซึ่งถลำ
ลาแล้วเอยลาไกลในน้ำคำ
ถึงคราวซ้ำย้ำจิตชีวิตตรม
ผ่านมาแล้วผ่านลับกลับหวนคืน
วันชื่นมื่นฉ่ำใจไร้ขื่นขม
ลาขาดกันเสียทีชีวีตรอมตรม
เหมือนดั่งอมบอระเพ็ด...เข็ดไปนาน