29 ตุลาคม 2552 11:06 น.
(น้ำตาลหวาน)
เคยหน่อมแน้ม อ้อมแอ้มน้ำตาตก
เคยช้ำอกหนักหนาแสนสาหัส
เคยเหนื่อยแสนหนักหนาสารพัด
เคยอ่อนหัดมากมาย กลายเป็นแกร่ง
คล้ายกับเป็นสาวเข้ม ดุ ดูเก่งกาจ
แค่เป็นมาด ปิดบัง ใช่เข้มแข็ง
อันความจริงภายในใจอ่อนแรง
แค่ต้องแกร่ง ยืนหยัด ขัดจากภายใน
อายุมากหลากเหตุการณ์ผ่านประสบ
ดี ชั่ว พบหลากหลายมากมายเพียงไหน
ตัวเลขบอกความผ่านมา บอกด้วยวัย
แต่หาใช่ เก่งทุกอย่าง กางปีกบิน
เคยเหน็ดเหนื่อยการงานสร้างฐานะ
กว่าจะละ เลิก เหนื่อย จากหนี้สิน
ก็ค่อนวัยไปแล้ว ไม่แคล้วคงมีกิน
กว่าจะหมดภาระทั้งสิ้น เกือบสิ้นแรง
ในวันนี้ยังเหนื่อย น้อยกว่าเก่า
แต่ก็เบาไปมาก จากหน่ายแหนง
ใช้ชีวิตที่เหลือเมื่อยังมีแรง
ขอส่วนแบ่ง พักผ่อน ร่อนทั่วไทย
อยากไปไหนไม่เคยไปจักไปหมด
ขอเพียงหมดตังค์น้อย หน่อยได้ไหม
เก็บตังค์เที่ยวทั่วถิ่น ใช่เหลือกินเหลือใช้
แค่พอได้ให้กำไร กับตัวเอง....
26 ตุลาคม 2552 14:34 น.
(น้ำตาลหวาน)
เคยเล่นเน็ตออนไลน์จนใจเบื่อ
เคยคิดเชื่อคำคน จนหวั่นไหว
เคยคิดว่า โลกกว้างสุดแสนไกล
แต่ออนไลน์แล้วใกล้ กันนิดเดียว
มีเพื่อนคุยผ่านมาและผ่านไป
หลายคนไม่พันผูก พูดคุยเกี้ยว
หวั่นไหวไปตามอักษรเขาป้อนเชียว
แต่ใจไม่แลเหลียว ไม่เกี่ยวกับใคร
บางใครว่าไม่ดี มีเพื่อนในเน็ต
บางใครเข็ดช้ำชอก อกหมองไหม้
บางใครคิดหวั่นไหว เกินไปไกล
บางใครอาจเจอได้เพื่อนดีเลย
อยู่ที่ตัวของเรา เอาใจใส่
เราให้ใจที่บริสุทธิ์ดุจเพื่อนเอ๋ย
เราจริงใจกับเขา เท่านั้นที่เคย
ไม่ขอเอ่ย ว่าใคร ที่อาจไม่ดี
พบเพื่อนดี เราดี แค่นี้พอ
พบเพื่อนป้อ เราขอ ตัวหลบหนี
พบเพื่อนจริง อย่าทิ้ง กันคนดี
พบเพื่อนไม่ดี เราขอหลบ กลบเกลื่อนไป
บางใครหวานปานน้ำผึ้งถึงเดือนห้า
บางใครพบพา พูดจาไม่เอาไหน
บางใครพูดเพ้อเจอ เฮ้อ ทำใจ
บางใครไม่พูดพก ลามกเต็มเต็มเลย
เราคงหนีไม่พ้น คนในเน็ต
ชีวิตนั้นผูกเสร็จเรื่องเน็ตนะเพื่อนเอ๋ย
นั่งจริงจังไปกับงานเครียดจังที่เคย
เล่นเน็ตผ่อนคลายเฉยเฉยอย่างที่เป็น
ไม่แจกเบอร์ ไม่เจอตัว เพราะกลัวนะ
ก้อเพราะว่า ไม่รู้จัก ไม่เคยแลเห็น
เป็นเพื่อนคุยกัน วันว่างนะค่ะ เพื่อนใจเย็น
ไม่ขอเน้น เรื่องรักรัก เกรงจะหนักเกินไป...น๊อ
22 ตุลาคม 2552 17:09 น.
(น้ำตาลหวาน)
คำโบราณกล่าวขานนานไว้
แต่งงานกับใครขอให้เขารัก
แต่งงานกับคนที่เขามีใจภักดิ์
กับคนที่เขารักเราเท่านั้นพอ
เขารักเราเขาทนบ่นเราได้
เขารักเราเขาไม่เอาแต่ใจหนอ
เขารักเราเขาไม่บ่นไม่ดีพอ
เขารักเราเขาไม่ย่อท้อต่ออะไร
แต่ความจริงไม่ใช่อย่างที่เป็น
ไม่รักเขายากแสนเข็ญจะทำใจ
ไม่รักเขาเราอาจทนอะไรไม่ได้
ไม่รักเขาอาจเบื่อหน่ายอย่างที่เป็น
ไม่รักเขา เขาทำอะไรก้อไม่ดี
ไม่รักเขาเศร้าชีวี ทำใจยากเย็น
ไม่รักเขาทุกสิ่งไม่ดี ไม่มีเว้น
ไม่รักเขาเราก้อเป็น..อันเป็นไป
ทางที่ถูกควรเป็นเช่นรักกัน
สมานฉันท์ทั้งคู่อยู่ด้วยใจ
เรารักกันนั้นดีกว่าเป็นไหนไหน
ทำอะไรก้อถูกใจทั้งสองเรา
ชีวิตคู่อยู่ร่วม...ด้วยใจสอง
รวมเป็นหนึ่งตรึกตรองไม่หมองเศร้า
ชีวิตคู่อยู่นาน...ได้ยืนยาว
ถ้ารักเขา เขารัก สมัครใจ
21 ตุลาคม 2552 17:28 น.
(น้ำตาลหวาน)
เคยคิดหนีความรักหักเห
เคยคิดรักร้อยเล่ห์มายา
เคยคิดไปต่างต่างนานา
เคยคิดไม่อยากพบพาอีกเลย
ยิ่งหนียิ่งมาชิดใกล้
ยิ่งหนีแกล้งใจเมินเฉย
หยิ่งหนีแต่ไม่มีพ้นเลย
ยิ่งหนียิ่งมาเกยใกล้ตัว
พบเธอคนดีทีไร
จิตใจหวั่นไหวสั่นรัว
ทำไมจิตใจไม่อยู่กับตัว
ลืมความกลัวหนีรักต่อไป
เห็นเธอใกล้ชิดหญิงอื่น
สุดทนข่มขื่นสั่นไหว
เจ็บปวดรวดร้าวเกินเข้าใจ
ใจทนแทบไม่ไหว คนดี
ไม่หนีอีกแล้วหรือรัก
ไม่กลัวอกหักแล้วหรือนี่
ไม่อาจเสียเธอไปจากชีวี
ไม่อยากคิดหนีเธอไกล
จะยอมรับความเป็นจริง
ใจเคยหยุดนิ่งหวั่นไหว
ไม่หนีเธออีกต่อไป
เพราะหัวใจนั้นมี แต่เธอ
19 ตุลาคม 2552 13:57 น.
(น้ำตาลหวาน)
เข็มนาฬิกาบอกเวลาว่าเที่ยงคืน
ฉันยังตื่นจากภวังค์นั่งกอดเข่า
โอ้ใจเอ๋ย...ไหนเลยไม่เคยเพลา
คิดถึงเขาหนักหนาสาหัสสากรรจ์
เธอจะรู้บ้างไหมในคืนนี้
ว่ามีคนเฝ้าคำนึงคิดถึงมั่น
คิดถึงคนไกล จากไปแสนนานวัน
คิดถึงทุกวัน คิดถึงทุกคืน ขมขื่นทรวง
วานนาฬิกา วานฟ้า ที่มืดมิด
ส่งดวงจิต ดวงใจ ที่แสนหวง
ใจดวงน้อย เศร้าสร้อย รอคอยทั้งดวง
วานลมอย่าลวง ดวงใจเหงา น้องเศร้าอุรา
คิดถึง คิดถึง และคิดถึง
สุดซาบซึ้ง คิดถึง จึงถามหา
ว่าคนดี มีไหม ส่งใจฝากมา
วอนตอบสักครา ว่ารัก หนักแน่นจริง
คิดถึงฉัน บ้างไหม ในคืนนี้
ค่ำคืนที่ แสนเหงา เศร้าหนักยิ่ง
คิดถึงน้องบ้าง สักน้อย รอคอยพี่จริง
เพียงเศษเวลาที่ทอดทิ้ง.. จริงใจส่งมา