13 ตุลาคม 2552 17:59 น.
(น้ำตาลหวาน)
บทกลอนนี้ออกจากใจถึงใครคนหนึ่ง
คนที่ซึ้งตรึงจิตมิ่งมิตรแสนไกล
เขาคนนี้มีมากกว่าหาคำเปรียบใดใด
คนที่ดวงใจใฝ่ปองเฝ้าจองมานาน
วันเวลาผ่านไปไกลกาลนานแล้วนี่
พบคนดีทางออนไลน์ให้ใจแสนหวาน
เขาคนดีห่างไกลตาใกล้ใจเปรียบปาน
เราสองคนยึดมั่นสรรสร้างสิ่งดีดี
เราถ้อยทีถ้อยอาศัยในใจนี้ภักดิ์
ใช่ความรักหรืออย่างไรใจเราสองนี้
ในความรู้สึกต่างรู้ผิดชอบชั่วและดี
แต่สิ่งที่มีให้แก่กัน...มั่นคงแน่นอน
ความห่วงใยมีให้กันนั้นเกินฉันเพื่อน
เปรียบเสมือนคนรักไม่หนักใจถ่ายถอน
ไม่มีสิ่งใดล่วงเกินไปจากเพื่อนแน่นอน
เวลาผ่านไปไม่คิดย้อนให้ไกลเกินจริง
อยู่ห่างกันหนักหนาหน้าตาแทบไม่เห็น
คุยทางเอ็มเอสเอ็นเท่านั้นหาใช่ฝันแล้วทอดทิ้ง
เขาคนดีมีภาระมากหนักจากความจริง
ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยคุ้มครองป้องภัย
แม้ห่างกาย..ใจเราไม่เคยห่าง
ใกล้ชิดต่างผูกพันเกินสิ่งไหนไหน
เขาคนดีที่รัก...ขอจงมีสุขในใจ
สัญญาใจของเราสอง...ปองรักตลอดกาล
สำหรับ " เพื่อนพิเศษ" คนดี
13/10/2552
น้ำตาลหวาน...
10 ตุลาคม 2552 10:02 น.
(น้ำตาลหวาน)
พี่เว้าวอนออดอ้อนป้อนคำหวาน
รักน้องมานานหนักหนามากกว่าชีวี
หารักใครได้มากกว่าน้องคนนี้
รักเกินฤดี เกินปฐพี ที่กว้างไกล
คำเคยเว้าน้องเจ้าช่างงามนัก
น้องน่ารัก น่าถนุถนอมพร้อมกว่าสิ่งไหน
น้องสวยงามบาดตาเกินบาดใจ
หาใครไหนเทียบเคียงเพียงน้องมี
คำหวานหวานพาลใจน้องไหลหลง
ใจงวยงงเคลิ้มไปไกลเต็มปรี่
เชื่อคำหวานปานน้ำผิ้งจากพี่คนดี
หาคิดว่ามียาพิษแฝงติดมา
อันคำชายเกินกว่าหมายจากคำเอ่ย
คำเปรียบเปรยร้อยเล่ห์มากมายกว่า
เอ่ยกับใครใช่จริงดั่งใจเอ่ยวาจา
ถึงเวลาก้อแปรเปลี่ยนเวียนหมุนไป
เจอสาวใดหว่านไปในคำหวาน
เคลือบน้ำตาลหว่านไปทั่วคั่วเหนือใต้
หากบางใครเชื่อคำคงช้ำใจ
อกหมองไหม้ตรอมตรมขมขื่นทรมาน
มาวันนี้น้องเข้าใจในโลกกว้าง
ตาเริ่มสว่างแลเห็นเช่นดั่งคำขาน
โธ่..ตัวเรามัวเมาคำเว้าเคลือบน้ำตาล
เขาร้อยเล่ห์ปากหวาน...หว่านทั้งเมือง (เลย)
7 ตุลาคม 2552 10:19 น.
(น้ำตาลหวาน)
สงสารใจหนอใจรับไปทุกอย่าง
สิ่งรอบข้างทำการใดลงที่ใจหนอ
ทั้งความทุกข์ตรอมตรมจมที่ใจพ้อ
เกลียดใครชังใครก้อ..ร้องขอลงที่ใจ
ด้วยห่วงใยดวงใจมีเพียงหนึ่ง
ทำปั้นปึ่งทำโกรธโฉดเพียงไหน
แข่งขันกันเหยียดหยามหยันกันที่ใจ
เคยคิดไหมทำร้ายใจของเราเอง
ได้สมหวังดั่งหมายทำใจพองโต
ยามอดโซท้องกิ่วใจปิ๋ววังเวง
ยามหมดสุขหมดที่ซุกใจแสนเซ็ง
ยามอยากเบ่งทำใจโตโอ้อวดกัน
บางใครคิดริษยานานาจิต
บางใครผิดหวังซ้ำซากจากรักนั้น
ต้องโทษตัวใช่โทษใจทำร้ายมัน
ร่างกายนั้นมีเพียงหนึ่งซึ่งจิตใจ
หากรักใจของตัวแยกชั่วถูกผิด
ใจตัวเองมิหลงผิดคิดเรื่องร้าย
ใส่ความสุขลงที่ใจใช่ทำลาย
ให้ความร้ายไม่ดี..อย่ามีในใจ
ใจของเราอย่าให้เขาทำร้ายจิต
ดูแลสักนิดคิดรักจักมอบใจให้
ได้คนที่ดีมีความสุขทั้งใจและกาย
จิตใจสบายร่างกายก้อดี...นะพี่น้องบ้านกลอน
1 ตุลาคม 2552 13:50 น.
(น้ำตาลหวาน)
แปลกใช่ไหมทำไมฉันยังโสด
อยู่โดดเดี่ยวเดียวดายมาหลายฝน
แปลกใช่ไหมใยฉันไม่ร้อนรน
คิดหาใครสักคน..ให้พ้นลงจากคาน
คนเป็นโสดโดดเดี่ยวเปลี่ยวในจิต
เป็นความคิดแตกต่างจากตัวฉัน
เป็นโสดดีมีอิสระปราศภาระผูกพัน
ไม่มีห่วงฉัน ห่วงเธอ เผลอจากแฟน
ใช่ว่าไม่เคยผ่านกาลการมีคู่
แต่งงานอยู่หลายปีมีทุกข์แสน
เหนื่อยเหลือเกินมีคู่อยู่แบบแกนแกน
ฉันขอแบน..เลือกทางเดินของตัวเอง
ฉันขอเลือกทางเดินด้วยตัวฉัน
เลือกด้วยกันพันผูกไม่สุขยังเกรง
ชีวิตคู่แสนยากลำบากปราศจากครื้นเครง
เพราะตัวฉันเอง...ประสพมาพาใจกลัว
ถึงเป็นโสดแบบไม่สดของดกล่าว
ไม่ถึงคราวชีวิตใครขอไม่พันพัว
ชีวิตคู่ของใครของใครใช่เหมือนกันนะตัว
ความสุขอยู่ที่ตัวของใครใช่เหมือนกัน
มาวันนี้...มีชีวีที่เป็นโสด
แม้อยู่อย่างโดดเดี่ยวเที่ยวสุขสันต์
ครึ่งชีวิตที่ผ่านไป...อย่างไรช่างมัน
วันนี้ตัวฉันขอเป็นโสด...แบบตั้งใจ
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
1039
