27 กรกฎาคม 2555 14:03 น.
(น้ำตาลหวาน)
ว่าด้วยรักออนไลน์เรื่องใกล้ตัว
อาจจะชัวร์แฮปปี้มีแต่น้อย
อาจจะมีสมที่ต่างรอคอย
หากแต่บ่อยทยอยแยกจากกัน
ตัวอักษรพิมพ์ไปใช่ใจคิด
บ้างประดิษฐ์น้ำคำปั้นแต่งสรร
เติมแต้มสีไม่มีจริงต่อกัน
บ้างมีอันแอ๊บกลายคล้ายหลอกลวง
มิเชื่อคำบางใครใจขาดวิ่น
ด้วยเริ่มชินน้ำคำทำแหนหวง
เมื่อแรกรักอาจเจอเก้อทั้งยวง
หากยอมควงเชื่อไปใจช้ำตรม
บางใครค้านหาเป็นเช่นหมดไม่
ก็ยอมรับว่าใช่อาจสุขสม
แต่มีมากถมไปคว้าเพียงลม
หากสุขสมก็ดีใจได้สมปอง
ว่าด้วยเรื่องออนไลน์มีหลายอย่าง
เลือกเสพบ้างปล่อยวางบ้างมิหม่นหมอง
จะรักใครศรัทธาใครใครใคร่ลอง
หนึ่งสมองหนึ่งหัวใจใช้บทเรียน
24 กรกฎาคม 2555 11:32 น.
(น้ำตาลหวาน)
เสียงสายฝนหล่นฟ้าพาใจอุ่น
หอมละมุนกรุ่นไอเย็นกระเซ็นไหว
แอบหนาวเหน็บเก็บกลิ่นฝนระคนไอ
แม้นหนาวเย็นกายเพียงใดใจชื่นทรวง
ฝากสายลมห่มใจบางใครจร
ฝากสายฝนระคนวอนอ้อนแดนสรวง
ฝากสายน้ำไหลเฉื่อยฉิวริบริ่วรวง
ขออย่าลวงอย่ารับไปแล้วหายเลย
สายฝนพรำวอนขอนำจากใจนี้
ฝากคนดีที่อยู่ไกลได้ไหมเอ๋ย
สายลมพัดดึกสงัดอย่าปัดดั่งเคย
ความคิดถึงคนึงเอ่ยนิ่งเฉยไย
แม้นสายลมห่มหอบมอบแล้วหนัก
วอนสายลมนำห่มรักแอบพักไว้
คลายเหนื่อยหนักพักแล้วเร่งเร็วไว
นำคิดถึงและห่วงใยบางใครจร
17 กรกฎาคม 2555 10:43 น.
(น้ำตาลหวาน)
ติดตามข่าวหน้าหนึ่งซึ่งผ่านเน็ต
หลากเรื่องราวที่เด็ดพาดหัวไว้
อ่านเพื่อรู้รับข่าวทุกวันไป
เกรงตกข่าวพูดกับใครใบ้รับทาน
มีเด็กชายหายตัวไร้ร่องรอย
คุณยายคอยรอท่ากลับจากหลาน
หายตัวไปตั้งแต่เมื่อเย็นวาน
เช้ารุ่งขึ้นไม่กลับบ้านจึงร้อนใจ
ด้วยพ่อแม่แยกทางระหว่างสอง
ลูกจึงต้องฝากยายดูแลไว้
แม่หรืออยู่กับชายซึ่งคนใหม่
ลูกชายไซร้ยายรับกับดูแล
พบเด็กชายนอนตายใต้หลบอยู่
ทางหนีไฟคุดคู้พร้อมบาดแผล
หาสาเหตุฆาตรกรรมตามขื่อแปร
เหตุไฉนเด็กแท้ต้องสิ้นลม
คำสัมภาษณ์คุณยายคล้ายไม่รู้
หลานไม่อยู่รอท่าหน้าไม่สม
คุณแม่หรือปวดร้าวราวอกตรม
พร้อมคำจ่มแช่งไปใจยับเยิน
โอ้ละหนอ...บ้าบอเป็นไปได้
หลายเรื่องราวคิดไว้ไกลห่างเหิน
ด้วยเด็กชายถูกยายที่รักเกิน
ได้ดำเนินปลิดชีวิตจิตใจกลัว
หลานตัวดีเกเรเกินรับได้
ก้าวร้าวไซร้ติดเกมส์ติดยาชั่ว
มีเรื่องราวไม่เว้นทำร้ายตัว
ไม่เกรงกลัวยายนี้เอือมระอา
ชั่ววูบหรือทำร้ายหลานตัวเล็ก
เขายังเด็กวัยนี้ชั่วดีหนา
ก็เป็นหลานสายเลือดทั้งกายา
เป็นของยายเกินกว่าครึ่งตัวเลย
ตีหน้าซี่อรอหลานที่โรงเรียน
เตรียมหนังสืออ่านเขียนไว้รอเฉย
หลานไม่มาทำว่าเหมือนดั่งเคย
แจ้งความเอยเร่งเผาเกรงเอาความ
โลกเราเปลี่ยนไปแล้วหรือไรนี่
คนเดี๋ยวนี้จิตใจให้เกรงขาม
พ่อทำลูก ลูกทำแม่ แย่เกินตาม
หรือถึงยามโลกสิ้น...แดดิ้นแล
11 กรกฎาคม 2555 10:25 น.
(น้ำตาลหวาน)
อาจมีบ้างพลั้งเผลอละเมอฝัน
ถึงบางวันข้างหน้าว่าเช่นฝัน
ได้พบคนค้นหาเนิ่นนานวัน
อาจพบกันวันนี้ที่รอคอย
ชะเง้อแลชะแง้หาเวลาห่าง
แอบอ้างว้างบางเวลาคราเหงาหงอย
ช่วงเวลาจิตประหม่าใจเลื่อนลอย
หรือเราเป็นคนเศร้าสร้อยรอคอยใคร
มองผ่านฟ้าเบื้องหน้าเวลาค่ำ
แสงเรืองรองหมองคล้ำย้ำไฉน
นกบินกลับรังน้อยหากลอยใจ
ยิ้มละไมรอรับคนกลับคืน
หรือเราเป็นคนแปลกแตกจากเขา
ยามค่ำคืนหมองเศร้าเหงาดึกดื่น
เช้าว่างเปล่าค่ำลงเล่าไม่ต่างคืน
ที่เรายืนโดดเดี่ยวเปลี่ยวทางเดิน
เหลียวแลซ้ายย้ายขวาเวลาห่วง
หลายคู่ควงเคียงกันฉันห่างเหิน
หรือชีวิตฉันแปลกแตกเหลือเกิน
เดินจนเพลินไร้จุดหมายคล้ายหมุนวน
อาจเป็นบ้างบางคราเวลาหงอย
นั่งเพ่งพิศจิตพลอยลอยสับสน
อาจเป็นเพียงบางคราบ้าชอบกล
ก็ตัวเราเป็นคนจนใจจัง....
5 กรกฎาคม 2555 11:34 น.
(น้ำตาลหวาน)
ด้วยดิ้นรนเหตุจนแลขนขวาย
หาได้นิ่งดูดายหมายฝั่งฝัน
เดินลัดเลาะเกาะเกี่ยวสิ่งละอัน
แม้แอบหวั่นวันข้างหน้าอาจคว้าลม
ด้วยในจิตคิดหมายปลายภาคหน้า
แม้อ่อนล้าหาท้อรอสุขสม
เกิดมาแล้วยากไร้ใช่จ่อมจม
หาใช่ชมแล้วลืมปลื้มคำยอ
ผ่านหลายฝนหลายหนาวมาคราวนี้
หาคนร่วมชีวีมีไหมหนอ
อาจจะมีเงื่อนไขใช่เกินรอ
แต่มิขอมากล้นบนเดินทาง
มีความสุขกับทุกสิ่งที่วิ่งวุ่น
ชุลมุนมากมายกลายอ้างว้าง
ช่วงชีวิตสุขกายสบายวาง
กลับเว้นว่างสองข้างไร้คนเคียง
ฉันมากไปหรือไรไฉนนี่
หรือเธอมีข้อจำกัดสลัดเหวี่ยง
หรือฉันเป็นส่วนเกินเกิดลำเอียง
จึงบ่ายเบี่ยงโน่นนี่นั่นพัลวัน
ขออยู่เพียงลำพังนั่งคนเดียว
มิขอผูกพันกลมเกลียวหากเพียงฝัน
ให้นับหนึ่งถึงร้อยค่อยแบ่งปัน
กว่าจะถึงฝั่งฝันฉันคงงอม...