21 มกราคม 2554 11:47 น.
(น้ำตาลหวาน)
อยากเขียนกลอนอ่อนหวานน้ำตาลหยด
อยากเขียนกลอนอ่อนชดราวผึ้งหลวง
อยากเขียนกลอนวอนไห้คล้ายผึ้งรวง
อยากเขียนกลอนหวานยวงหยดย้อยใจ
น้ำผึ้งหยดรถอ้อยคว่ำขมำหงาย
น้ำตาลทรายน้ำตาลปึกผลึกแค่ไหน
น้ำตาลปี๊บน้ำหวานเหเทกระจาย
น้ำตาลสดรสชาดใดหวานเทียมทัน
น้ำเชื่อมหวานน้ำแข็งไสได้รสชาด
ราดน้ำเขียวน้ำแดงสาดวาดความฝัน
แม้นได้ชิมลิ้มรสซดกันพลัน
ชื่นใจนั้นน้ำแข็งไสใส่หนมปัง
ไอติมหวานถั่วดำผสมเผือก
รวมรสเลือกกะทิสดรสฉมัง
น้ำตาลเมาไม่เกี่ยวเดี๋ยวรสพัง
กินแล้วนั่งตาลายไม่วายตรอม
หวานทองหยิบทองหยอดเม็ดขนุน
หวานละมุนขนมไทยอบเทียนหอม
หวานของเทศเค็กคุ๊กกี้มีสมยอม
หวานออมชอมหลากหลายคล้ายมอมเมา
ไอศครีมหวานหลากรสสเวนเซ่นส์
ถ้วยเล็กใหญ่ไม่เว้นเห็นร้องว๊าว
หน้าตาสวยแสนแพงแก่งแย่งเอา
เก่าแก่เราไอติมแท่งแต้มสีแดง
เพิ่มความหวานมากไปเดี๋ยวได้เรื่อง
โรครุมเร้าเขาเคืองด้วยแสลง
หวานมากไปไม่ดีดีกรีแรง
อีกน้ำตาลแสนแพงต้องลดลง
แต่หวานใจบางใครไม่ต้องลด
หวานให้หยดย้อยได้ไร้พิษสง
ใครอยากหวานขอหวานด้วยมั่นคง
ส่วนตัวฉันนั่งปลงหวานอยู่ตัว
13 มกราคม 2554 09:24 น.
(น้ำตาลหวาน)
อ่านคำกลอนขอวอนพร้อมคำลา
ไม่อยากเชื่อสายตาที่มองเห็น
เป็นไปได้อย่างไรไม่ให้เป็น
คนที่เห็นกันนานกาลเก่าลา
เป็นคุณครูเป็นลุงเป็นทั้งพี่
เป็นคนดีนับถือมากหนักหนา
เข้าบ้านกลอนมาพบแต่แรกมา
อยู่อยู่พี่มาลาเพื่อการใด
สองวันก่อนยังเขียนกลอนให้น้อง
เราทั้งสองไม่เคยมีนอกไซร้
พบเห็นกันบ้านกลอนอ้อนกันไป
พี่มีน้ำใจให้น้องสองบทกลอน
มาวานนี้เห็นกลอนพี่วอนจาก
ใจหายมากพี่เคยเอ่ยคำสอน
เหตุการณ์ใดให้พี่ต้องขอจร
น้องอาวรณ์พี่ชายไยลากัน
หลากหลายศิษย์หลายหลานเข้ามาเขียน
แวะวนเวียนเพียรให้ครูแก้วนั้น
อยากทราบการณ์เหตุใดให้หวาดหวั่น
หรือมีอันเจ็บไข้ให้ต้องลา
ณ วันนี้ไม่มีพี่แก้วแล้ว
บ้านกลอนเราไม่แคล้วให้ห่วงหา
อยากให้พี่ทบทวนอย่าด่วนลา
มีเหตุใดขอพี่ยาบอกกล่าวกัน
หรือมีใครทำให้ขุ่นเคืองข้อง
แต่หลายคนยกย่องมากมายนั้น
เพียงเศษเสี้ยวคงไม่ทำลายฝัน
ขอให้มันเป็นเพียงเสียงนกกา
หรือพี่เหนื่อยพักผ่อนก่อนสักพัก
เมื่อพี่จักคลายแล้วค่อยมาหา
บ้านกลอนเราอบอุ่นรอการมา
พี่น้องศิษย์รอท่าพี่ยาเหมือนเดิม
6 มกราคม 2554 14:12 น.
(น้ำตาลหวาน)
ผ่านไปแล้วหนอ
เปลี่ยนพศใหม่แล้วหายเงียบ
แอบรอลุ้นในใจเบาบางเฉียบ
ระทึกหัวใจเปรียบดั่งไฟสุม
ผ่านหลายวันแล้ว
ไม่มีวี่แววมะรุมมะตุ้ม
หัวจิตหัวใจดั่งไฟร้อนรุม
วังเวงเหลือเกินทำกลุ้มอยู่ภายใน
ลุ้นต่อไปหนา
ไม่ว่าจะคืนมาหาหรือไม่
มีความหวังอยู่เต็มเปี่ยมหัวใจ
คงไม่ทำให้หมองไหม้ทุกข์ตรม
คงอีกไม่นาน
หัวใจเบิกบานเพราะสุขและสม
ยิ้มกับหัวใจที่เคยร้าวระทม
ไม่ช้าคงได้ชื่นชมสมรอคอย
คงใกล้แล้วหนา
คงได้ชื่นอุราไม่พาหงอย
คงสมกับวันเวลาที่เหม่อลอย
"โบนัส" ที่รอคอยคงได้สมใจ
4 มกราคม 2554 13:21 น.
(น้ำตาลหวาน)
ลาแล้วปีเก่าเก่า
เอาความเศร้าทิ้งไปหมด
ที่เคยได้รันทด
ขอให้หมดและจางหาย
ลาก่อนนะปีเก่า
อย่าหมายเอาเศร้ามาใหม่
ละความทุกข์โยนไป
เหลือทิ้งไว้ความสุขขี
ลาลับแล้วปีเก่า
หายวับเศร้าขอจงหนี
อย่าหมายกลับมาดี
สาปส่งทีไปไกลตา
สวัสดีปีใหม่
สุขสดใสและซาบซ่า
มีความสุขอุรา
ได้เริงร่ากว่าทุกปี
กระต่ายน้อยเริงรื่น
สุขชื่นมื่นไม่หมองศรี
ขอสุขช่ำชีวี
สุขทั้งปีทุกคืนวัน
สุขกันเสียให้เข็ด
ไม่หมกเม็ดชีวิตนั้น
ใจและกายสุขสันต์
ไม่เว้นวันตลอดไป
29 ธันวาคม 2553 10:07 น.
(น้ำตาลหวาน)
ความสวยใสใครเห็นเป็นชื่นชอบ
เป็นหน้าต่างบานกรอบบานแรกหนา
ใครได้เห็นอาจต้องใจแลต้องตา
มีมาแต่วาสนาตามบุญกรรม
อันความสวยตามด้วยสมองเลิศ
สวยพริ้งเพริดงามจิตสนิทล้ำ
สวยอย่างมีคุณค่าเดินหน้านำ
น้ำจิตย้ำน้ำใจดีมีพร้อมกัน
ความสวยหนาดูแต่ตามืออย่าต้อง
แม้ไม่พร่องเย่อหยิ่งให้กระหายสันต์
ใครจะว่าอย่างไรใช่สำคัญ
คุณค่าอนันต์เป็นหญิงยิ่งสิ่งใด
หากไม่สวยสมองด้วยก็ไม่เลิศ
หากไม่เฉิดฉายกว่าสมองไม่
หากแต่ว่าเราก็หญิงหยิ่งกว่าใคร
ขอจงได้ภาคภูมิใจสิ่งที่มี
เกิดเป็นหญิงแท้ที่จริงแสนลำบาก
แม้บางใครตีจากจักหน่ายหนี
สวยไม่สวยหากต้องคาวกลิ่นราคี
ขอให้มีสติล้ำชี้นำทาง
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
1181
