7 ตุลาคม 2554 10:39 น.
(น้ำตาลหวาน)
คำก็แก่สองคำแก่แย่มากหรือ
เห็นฉันเป็นอยู่คือช่างเย้ยหยัน
ฉันไม่แก่เพียงแค่เกิดนานวัน
เห็นฉันเป็นอะไรกันแหม..ว่ามา
เพียงเข้าวัย ส.ว.ก็ขอดค่อน
วัยละอ่อนอย่างเธอยังเผลอถามหา
ใครอยากเคี้ยวหญ้าอ่อนแม้หางตา
ทำปากว่าตาขยิบ จีบเป็นระวิง
เกิดก่อนผิดด้วยหรือหือ..คุณน้อง
ใยป่าวร้องเหน็บแนมแถมว่าหยิ่ง
แก่ตามวัยหาใช่หนีความจริง
ก็อยากประวิงเวลาแต่ว่าไม่ทัน (อิ)
ก็แก่แล้วเป็นไงทำไมจีบ
หรือคุณน้องอยากรีบแก่ข้ามขั้น
ปากว่าแก่แต่ทำไมเช้าถึงกัน
ไม่เป็นอันทำการเสียงานเรา
ถึงจะแก่ก็แก่คุณภาพ
ด้วยว่าอาบน้ำร้อนมาก่อนเขา
แค่เกิดก่อนอยู่นานกาลวัยเยาว์
อีกนิดน่า..ความแก่เราจะอยู่ตัว
ไม่เคยแก่อย่างนี้ไม่มีมาก่อน
แพ้ความอ่อนกว่าวัยสงสัยคงมั่ว
ไม่ว่าแก่..ก็ยอมแก่...แล้วละตัว
อันที่จริงใกล้หลุดขั้ว...ร่วงลงดิน
ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต
3 ตุลาคม 2554 10:11 น.
(น้ำตาลหวาน)
เฮ้...มาถึงอีกแล้วใจแป๊วไหมคุณพี่
ครบอีกรอบขวบปีบอกด้วยซีว่าเท่าไหร่
ไม่ได้ถามเรื่องอายุแต่อยากรู้ว่าเอวยังไง
ไม่รู้รอบเอวเท่าไหร่บอกได้ไหม "รักคนดี"
อายุน่ะรู้แล้วไม่บอกน้องแก้วก็แสนรู้
ก็เห็นเห็นกันอยู่ว่าเป็นคุณปู่นี่หนานี่
เจอะเจอกันมานานแอบมองหน้าบ้านอยู่ทุกปี
ครบรอบอีกแล้วซีแล้วปีนี้จะเลี้ยงอะไร(อิ)
เข้าเรื่องเลยดีกว่าจะหาว่าน้องจัดหนัก
ก็น้องเป็นน้องรักต้องจัดหนักจะบอกให้
พี่ชายของน้องสาวมาถึงคราวอยากบอกด้วยใจ
อยากเห็นพี่ชายสดใสสุขสำราญเปรมปรีด์
ขอให้เป็นวันดีในใจนี้แสนมีสุข
หมดภัยและพ้นทุกข์มีแต่สุขเกษมศรี
หากนึกหวังสิ่งใดขอให้ได้ดั่งใจนี้
ครอบครัวสามัคคีลูกก็ดีภรรยาก็งาม
สุขภาพก็แข็งแรงอย่าได้แหนงอย่าได้หน่าย
สุขทั้งใจสุขทั้งกายขอให้ได้ลูกคนที่สาม
หากแม้สิ่งใดที่หวังยังไม่ใคร่ได้ความ
ขอให้พบทุกยามความขัดสนความจนไม่มี
ขอให้"รักคนดี"พบชีวีมีแต่สุข
ชื่นชีวันทุกวันสนุกล้มแล้วลุกไม่มีหมองศรี
อยากบอกว่าขอบคุณความการุณให้น้องตัวดี
ดีใจที่ชาตินี้พบ"รักคนดี" ที่น่ารักเอย
สุขสันต์วันเกิด 3 ตุลาคม 2554 นะค่ะพี่รัตน์"รักคนดี"
30 กันยายน 2554 10:49 น.
(น้ำตาลหวาน)
หัดเขียนกลอนมาปีกว่าเจ้าข้าเอ๋ย
วันเวลาล่วงเลยก็นานโข
ยังได้แค่งู-งู-ปลา-ปลาห่างเป็นโล
อพิโธ่อพิถังเสียจังเรา
เข้าบ้านกลอนอ้อนเพื่อนมาเยือนแก้ว
คิดก็แล้วตรองก็แล้วก็ยังเขลา
ความอ่อนหวานไม่มีที่ตัวเรา
จะขัดเกลาอย่างไรให้สวยงาม
คำเขาว่าถ้ามีรักจักสวยหรู
เขียนออกมาได้น่าดูสุดวาบหวาม
ด้วยหัวใจสีชมพูอยู่ชั่วยาม
เขียนออกมาตามหัวใจที่ไหลริน
เคาะสนิมที่จับขยับเขียน
สมองน้อยน้อยเริ่มเพียรก่อนจะสิ้น-
ก่อนจะร้างอ่อนล้าเป็นอาจิณ
หากใจรักไม่ขาดวิ่นสักเสี้ยวเดียว
คำเขาว่าคนเขียนกลอนมักอ่อนไหว
มองอะไรให้เคลิ้มจิตใช่บิดเบี้ยว
อันคำกลอนอ่อนหวานปานผึ้งเชียว
เหตุผลเดียวคือเพียงกลอนหาใช่จริง
คนไม่หวานเขียนกลอนหวานเขียนไม่ออก
อยากขอบอกออกจากใจใช่เส-สิ่ง
อยากจะหวานเป็นน้ำตาลมดแอบอิง
มดไม่แล-แน๊ ทำหยิ่งน้ำตาลเมา
เขียนไปเรื่อยเหนื่อยก็หยุดใช่พูดพร่ำ
มีงานทำตั้งหน้าทำเดี๋ยวถูกเหมา
ทำงานราษฏร์ทิ้งงานหลวงงานเข้าเอา
เจ้านายเราแอบเพ่งมอง...ต้องขอบาย(ก่อน)
22 กันยายน 2554 10:19 น.
(น้ำตาลหวาน)
เธอบอกให้รอถึงวันเราสอง
รวมหนึ่งปรองดองห้องหอรอไหม
ฉันนั่งแอบยิ้มกรุ้มกริ่มภูมิใจ
วันเราสองได้ร่วมเรียงเคียงชม
นับหนึ่งสองสามว่าตามตำรา
สาวน้อยรอท่าพี่ยาสุขสม
อิ่มเอมหัวใจหากได้ภิรมย์
เราสองเหมาะสมชื่นชมรอวัน
จากสาวน้อยกลอยใจในวันโน้น
ตัวฉันเริ่มโหนเห็นคานไหวหวั่น
กลายเป็นสาวใหญ่ไฉไลเริ่มหั่น
เหี่ยวลงทุกวันฉันนั่งรอใคร
หลอกเราให้รอพี่หนอช่างทำ
น้องรอเช้าค่ำตอกย้ำหมองไหม้
บอกน้องรอเก้อเพ้อพร่ำไฉน
ที่แท้ยาใจมีหลายคนควง
สาวน้อยวันนั้นตัวฉันวันนี้
เกือบสายเต็มทีดวงชีวีที่หวง
เก็บใจให้พี่แต่มีหลายดวง
อาจเจ็บบางห้วง..แต่อีกดวงสู้ต่อไป
ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต
25 พฤษภาคม 2554 14:58 น.
(น้ำตาลหวาน)
หัวใจของฉันนั้นหล่นหาย
ใครหนอเก็บไว้ช่วยบอกที
ขอนะอย่าทำใจฉันป่นปี้
ส่งคืนฉันนี้อย่าทิ้งลงถัง
หัวใจของฉันอยู่ที่ไหน
แม้เธอเก็บไว้หรือกักขัง
เปิดเผยมาเถิดอย่าเหนี่ยวรั้ง
เก็บไว้มีแต่รังร้าวระบม
หัวใจของฉันอยู่ไหมหนอ
ฉันอยากร้องขอคืนเกรงขื่นขม
ขอใจของฉันคืนขื่นตรอมตรม
เก็บไว้ก็สะสมไว้หลายใจ
หัวใจของฉันนั้นหงอยเหงา
เก็บไว้ทำไมเล่าขอได้ไหม
เก็บไว้หลายดวงลวงทำไม
ขอใจของฉันคืนกลับมา
หัวใจของฉันนั้นสีขาว
มันแปดเปื้อนดำคาวร้าวหนักหนา
ขอใจของฉันคืนมาเยียวยา
ไว้ชาติหน้ามาขอใหม่อาจให้ทาน
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
1188
