18 ธันวาคม 2552 16:49 น.
(น้ำตาลหวาน)
เห็นน้ำตาเธอไหล พาใจเศร้า
เธอปวดร้าวมากไหม ในใจนี้
ขอเช็ดน้ำตา เธอบ้าง ได้ไหมคนดี
ขออย่าเมินหนี ในยามที่ไม่มีใคร
ฉันมิได้เข้ามา หาความสุข
บนความทุกข์ของเธอเข้าใจไหม
อยากปลอบโยน คนดี ยามที่ไร้
เขาทิ้งไป ทำร้าย ไม่ใยดี
ให้รู้ว่า ไม่ได้มา แทนที่เขา
เห็นเธอปวดร้าวเข้าใจในอกนี้
ยามอ่อนแอ แพ้ใจ หาใครไม่มี
ในยามที่อ่อนล้า พากันเมิน
ไม่ได้มาถือโอกาส ซ้ำเติมเธอ
ก่อนนี้เผลอ ทิ้งฉัน อกสั่นสะเทิ้น
แม้ฉันเจ็บ ช้ำรัก ทุกข์หนักเหลือเกิน
เคยต้องเผชิญ ความเศร้า เหงาเดียวดาย
ถึงวันที่เขาทิ้ง ให้เจ็บช้ำ
คงจดจำ ที่เคยทำกับฉันใช่ไหม
แต่คนดี ตัวฉันนี้ มีแต่ห่วงใย
ขอเช็ดน้ำตาให้ เธอผ่อนคลายจากเศร้าตรม
ขอเธอจง ซบหน้า ที่ไหล่ฉัน
ขอเธอนั้น ไว้ใจ คลายเศร้าสุขสม
ฉันรู้ตัวดี ฉันไม่มี ค่าเลยคงตรม
เป็นแฟนเก่าที่ขื่นขม จ่มใจเก้อเธอหมดใจ
16 ธันวาคม 2552 16:40 น.
(น้ำตาลหวาน)
เคยพบหน้าพี่ยามาช้านาน
ดั่งวันวานผ่านไปไม่ไกลนี้
สบตาพักต์ ใจตึ๊กตั๊ก เต้นเร็วถี่
จริงหรือนี่ ที่คำ รักแรกเจอ
พี่ไม่เคยเอ่ยปากฝากคำรัก
ให้น้องนี้ ต้องหักใจเสนอ
เกิดเป็นหญิง ต้องนิ่ง หยิ่งกลัวเก้อ
ได้แต่แอบเพ้อละเมอหา อยู่ในใจ
วันเวลานานเท่าใด พี่มาบอก
รักน้องออก จากปาก พี่ฝากไว้
เนิ่นนานมา เพิ่งรู้สา หรืออย่างไร
มิรอให้น้องมีใคร ค่อยบอกกัน
ดั่งสวรรค์บันดาลให้ ใจน้องอยู่
คล้ายกับดู รอพี่ นี้คงมั่น
รอพี่มาเอ่ยวาจา นี้ช้านาน
รักเปรียบปาน มั่นคง มิเปลี่ยนแปลง
อยากให้รู้ รอพี่ คนดีนานมาก
ความรู้สึก เกิดจากใจ มิหน่ายแหนง
นานเท่าใด ใจรอพี่ คนดีดั่งแกล้ง
สองปีแล้ว เพิ่งแจ้ง รักน้องจริง
พี่คนดีอยากบอก ออกจากใจ
ความรักที่พี่มอบให้ น้องสุขใจยิ่ง
รักของเรา ใช่ฝัน ใช่เพียงแอบอิง
รักดั่งดวงใจ ให้เราสองนิ่ง หยุดที่กัน
14 ธันวาคม 2552 15:56 น.
(น้ำตาลหวาน)
คิดถึงใครบางคน คนเคยอ้อน
คิดถึงใครเคยสอน บ้านกลอนนี้
คิดถึงทุกทุกคน เคยเย้า เอ่ยวจี
คิดถึงคนที่ห่างหาย ไปนานนาน
น้องอ้อมใจปลายทาง นั้นห่างหาย
นานนักหลายเพลา ไม่กล่าวขาน
พี่ขวดเก่า เหล้าใหม่ หายแสนนาน
ลืมบ้านกลอน วอนกล่าวขาน เอ่ยวจี
คิดถึงน้องเรียมเอง ห่างหายจาก
ไม่เคยพรากบ้านกลอน แต่ก่อนนี้
คิดถึงแสงเพชร ยามใด ใจอ่อนทุกที
ก่อนหน้านี้ เคยสุขใจ ได้ต่อกลอน
คิดถึงกุ้งก้ามกราม ในยามนี้
บ้านเรามี คุณกุ้งมา ทุกหน้าก่อน
คิดถึงคุณแถกดิกดิก ไม่ยอมนอน
ไม่รู้หนาวรู้ร้อน ไปอ้อนอยู่กับใคร
คิดถึงคุณน้องกรด aboxor
ตัวน้องเจ้ามัวเผลอ เรออยู่ไหน
คิดถึงคุณบ้านริมโขงตั้งมากมาย
ไปอยู่ไหน ไม่กลับ ลับบ้านกลอน
คิดถึงคุณฝากฝัน นั้นก็มาก
ก่อนเคยฝากคำเม้นท์เน้นคำอ้อน
คิดถึงคุณภัทราภา มาเอ่ยคำวอน
กวีเดินดิน ถวิลหาย้อน ให้กลับเยือน
คิดถึง virisamara คนน่ารัก
ก่อนนี้จัก เม้นท์อยู่ไม่ลบเลือน
คิดถึงคุณปฐวี ไม่มีใครเหมือน
somebody เคยมาเยือนแล้วหายไป
คิดถึงเพื่อนทุกคนที่ห่างหาย
ไม่กล้ำกราย บ้านกลอนวอนอยู่ไหน
ทุกคนห่าง ด้วยเหตุ เพราะอันใด
ยังมีใคร ไม่ได้เอ่ย จงเผยตัว...
ยังระลึกถึงเพื่อนๆพี่ๆน้องๆบ้านกลอน
ที่เคยลงกลอน และเม้นท์กลอน ตั้งแต่วันแรกที่
น้ำตาลหวานได้เข้ามาเป็นสมาชิกบ้านกลอนทุกๆคนค่ะ
ปล.สำหรับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่ยังลงกลอนและยังเม้นท์กลอน
กันอยู่ ขอให้มีความสุขทุกวันทุกคืนทุกเวลานะค่ะ รักเสมอค่ะ
11 ธันวาคม 2552 11:57 น.
(น้ำตาลหวาน)
คนเคยรักหักดิบ รีบทิ้งขว้าง
ทิ้งให้ฉันอ้างว้าง สุดเปล่าเปลี่ยว
โยนฉันทิ้ง ดิ่งเหว ไม่แลเหลียว
ดั่งฉันมี ค่าเดียวแค่ เศษใจ
เธอเลือกเขาคนใหม่ ไฉไลนัก
คนเคยรักอย่างฉันมันช่างไร้
เห็นเขาดี ใสกว่า ฉันหรือไร
แล้วทำไม ก่อนนี้ ฉันดีจัง
จะยอมให้เธอนั้นโยนทิ้งขว้าง
แม้ปวดร้าวอ้างว้าง ฉันไม่หวัง
ให้เธอตัดไมตรี แม้ใจยัง
รำพันมั่ง แค่ระบาย ความในใจ
ฉันจะยิ้มให้รัก เธอมีสุข
ยอมรับทุกข์ที่หยิบยื่น หนักแค่ไหน
ขอให้เขาโชคดี กว่าฉันนี่ไง
เธอคงไม่ทำร้ายเขา เช่นเราเจอ
คงจะลืมเธอได้ ในไม่ช้า
ไม่ถ่วงเวลาเธอหนา แค่มาเพ้อ
ฉันไม่ลืมความหลังครั้งยังเจอ
เป็นคนดีที่เพ้อเจ้อ เธอไม่เอา
9 ธันวาคม 2552 15:47 น.
(น้ำตาลหวาน)
ใจเอ๋ยใจ ใยหม่น หมองเศร้าสร้อย
มองจันทร์คล้อยหงอยเหงา เศร้าหวั่นไหว
ค่ำคืนนี้มีฉันเคียงจันทร์คู่กาย
ทิศทางเป้าหมาย หายวับกับกาลเวลา
มีความสุข กับความทุกข์ที่เกิดขึ้น
ทุกค่ำคืน ผ่านไปคว้าได้เหว่ว้า
ใยตัวเรา อับเฉาเจ้าโชคชะตา
เหตุใดกันฟ้า ลิขิตฉัน ทางตันทุกข์ใจ
แม้เลือกได้ สักอย่างในชีวิต
ฉันขอลิขิต ชีวิตฉันนั้นเองได้ไหม
ฉันเบื่อความทุกข์ อ่อนล้าขออย่ามาใกล้
ทุกข์ให้หมดไป ได้ไหมใยไร้เมตตา
หรือฉันขอมาก เกินไปใช่ไหมนี่
ฉันขอแค่มีความสุข หมดทุกข์เถิดหนา
ฟ้าจงลิขิตชีวิตฉัน ผันโชคชะตา
ได้โปรดเถิดฟ้า ฉันปราถนา ฟ้าจงปราณี
ตัวฉันอ่อนล้า หมดแรงดั่งแสงจันทร์สิ้น
ฟ้าไม่ได้ยิน เสียงฉัน ผันเปลี่ยนเวียนหนี
สิ้นแล้วความฝัน ดั่งจันทร์สิ้นแสงริบหรี่
ฟ้าไม่ปราณี เมินเฉย ไม่เลยมองมา
ใยฟ้าจึง ลงโทษโกรธฉันมากนัก
ฟ้าไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยหรือไรฟ้าจ๋า
สักวันคงมี วันที่ฟ้าเหนื่อยโรยรา
ตัวฉันนี่หนา จะคว้าไว้ ไม่ให้หลุดมือ
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
1530
