28 กันยายน 2552 17:41 น.
(น้ำตาลหวาน)
อยากบอกรักเธอจนเพ้อละเมอหวาน
รักเนิ่นนานรักแท้ไม่แหนงหน่าย
รักเธอมาก..ตราบชั่วฟ้าดินมลาย
รักสุดหัวใจมอบให้...เธอคนดี
ทั้งชีวิตทั้งหัวใจมอบให้เธอ
รักเกินเพ้อหาใครมาแทนที่
รักเกินกว่าชั่งใจในความดี
ทุกอย่างที่เป็นเธอเผลอรักไป
รักเธอมั่นคงยืนยงในดวงจิต
เคยครุ่นคิดจะรักใครสักแค่ไหน
รักเธอแล้วไม่เปลี่ยนจากดวงใจ
รักมีความหมายให้เธอ..เพียงคนเดียว
ในชีวิต..ไม่คิดรักใครได้เท่านี้
รักทั้งชีวีมากแท้ไม่แลเหลียว
ชายอื่นใดไม่เคยมองปองรักเดียว
รักเกินเลี้ยวไปทางอื่นหยิบยื่นมา
ตัวเราไซร้รักเธอละเมอเพ้อพก
ถึงคราวดวงตกหรือไรไฉนกันหนา
รักเขาข้างเดียวเธออยู่ห่างไปแสนไกลตา
เธอคนดีที่กล่าวมา...ขอบคุณฟ้าที่มาเจอ
25 กันยายน 2552 15:10 น.
(น้ำตาลหวาน)
น้ำตาลหวานกราดเชิญเพื่อนพี่น้อง
มาเที่ยวท่องบรรยากาศยามหน้าฝน
ล่องแก่งลำน้ำเข็กเหมือนต้องมนต์
มาเที่ยวยลความงามธรรมชาติสร้างมา
ล่องแก่งแล้วขอเชิญเดินไหว้พระ
หลวงพ่อพระพุทธชินราชงามตามศาสนา
เดินเที่ยวเล่นชมเรือนแพแสนงามตา
ล่องเรือพาชมไหว้พระเก้าวัดเลย
เป็นถิ่นเกิดกำเหนิดพระนเรศวร
เชิญเพื่อนมวลบ้านกลอนอย่านอนเฉย
มากราบไหว้ศาลองค์ท่านกันได้เลย
ใครยังไม่เคยเยือนสองแควมาแวะดู
เรามีเขื่อนแควน้อยไม่ด้อยสักนิด
ในหลวงทรงคิดดำริไว้ให้มวลหมู่
สร้างเสร็จแล้วสวยงามอย่างน่าดู
ธรรมชาติหรูงามตาตามความจริง
กลางคืนไซร้เราไปได้พักผ่อน
กางเต้นท์นอนทุ่งแสลงหลวงก่อไฟผิง
น้ำตกงามตระการตาน่าแอบอิง
มีครบทุกสิ่งเมืองสองแคว..พิษณุโลกเอย
23 กันยายน 2552 17:00 น.
(น้ำตาลหวาน)
เคยตั้งใจแน่วแน่รักแม่มาก
เมื่อจบจากการเรียนเรื่องเขียนอ่าน
ตั้งใจไว้ให้เราได้การงาน
จะตอบแทนคุณแม่ท่านได้สุขใจ
คุณแม่ชอบท่องเที่ยวไปทุกทิศ
ชอบนั่งรถสุขจิตท่องเที่ยวหลาย
แม่ได้เที่ยวสุขใจพักผ่อนกาย
ขอลูกได้ป้อนความสุขจากน้ำแรง
แม่ลำบากส่งลูกเรียนเพียรจนจบ
ลูกเรียนครบได้ทำงานไม่หน่ายแหนง
ขอลูกได้ตอบแทนในน้ำแรง
พระคุณแม่ลูกแจงออกจากใจ
แต่..พระเจ้าไม่เข้าข้างลูกสักนิด
ลูกทำงานได้เพียงนิดแม่ไม่สบาย
เพียงไม่นานก้อพรากจากลูกไป
แม่หลับไหลไม่ตื่น..ลูกตื้นทรวง
ยังไม่ทันได้แสดงให้แม่เห็น
ลูกนี่เป็นลูกที่ดีที่แม่หวง
แม่จากไปไม่กลับเหมือนดับทรวง
น้ำตาร่วงลูกยัง...ตอบแทนคุณ
ลูกรักแม่ แม่รักลูกผูกพันธุ์จิต
ลูกนิมิตรเห็นแม่มาเกื้อหนุน
ลูกได้แค่ใส่บาตรแทนพระคุณ
ขอใบบุญกุศลช่วยให้แม่สบาย
ขอบุญนี้ช่วยเราสองแม่ลูก
ได้พันธุ์ผูกด้วยกันทุกชาติหมาย
แม้เราเกิดชาติใดขออย่าคลาย
ให้ลูกได้เกิดเป็นลูกคุณแม่เอย...
18 กันยายน 2552 17:35 น.
(น้ำตาลหวาน)
กี่ครั้งนับที่น้องต้องอภัย
ในความผิดทั้งหลายที่พี่ก่อ
นับกี่ครั้งผิดพี่เฝ้าร้องขอ
อภัยเถิดหนอสิ่งที่พี่กระทำ
พี่ผิดพลาดกี่ครั้งน้องไม่คิด
ไม่ยึดติดเหตุการณ์ผ่านไปย้ำ
แต่ทำไมใยพี่ไม่พึงจำ
ให้น้องนี้เจ็บช้ำอยู่ร่ำไป
มาวันนี้พี่ผิดเรื่องเดิมเดิม
พี่เหิมเกริมทำต่อน้องท้อหน่าย
นับบัดนี้อย่าคาดหวังคงพังทลาย
อย่าหวังได้ให้อภัยตัวพี่เลย
เจ็บแล้วจำคือคนดลให้คิด
เจ็บไม่จำนำไปคิดสิ้นสุดเอ๋ย
กระบือน้อยลอยมาไม่น่าเชย
โอ้..อกเอ๋ยเราเป็นคนสุดทนยอม
15 กันยายน 2552 10:27 น.
(น้ำตาลหวาน)
ความเศร้าความเหงามักมาคู่
มาสิงสู่ในจิตใจให้หม่นหมอง
แม้คืนวันผันผ่านตามครรลอง
ความหม่นหมองฝังลึกอยู่คู่จิตใจ
ในความเศร้าความเหงาทำเราคิด
มาสิงสถิตย์เนิ่นนานวันเหมือนฝันร้าย
อดีตไซร้คอยเฝ้าเผาทำลาย
ปัจจุบันไร้ซึ่งความสุขต้องทุกข์ตรม
แม้เธอจากไปไกลให้ใจคนอื่น
เราหน้าชื่นฝืนทนระคนขื่นขม
เวลาผ่านรักษาใจให้ครายระทม
มัวขื่นขมจมกับอดีต..คิดว่าได้อะไร
เราเศร้าได้เหงาได้ใช่ว่าผิด
พิษรักทำพิษย่ำยีหัวใจสลาย
สักวันหนึ่งผ่อนเบาเราต้องลุกขึ้นให้ได้
กลับมาเป็นคนใหม่...หัวใจเดิม
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
992
