10 กันยายน 2552 11:41 น.
(น้ำตาลหวาน)
ส่องกระจกมองหน้าตาทุกวัน
ดูหน้าฉันเปลี่ยนไปบ้างไหมหนอ
ทั้งคิ้วคางปากจมูกเนียนละออ
ทำไมหนอเธอจึงเมินเหินห่างไป
ใบหน้าฉันยังคงเป็นหน้าเดิม
ไม่มีเสริมเพิ่มเติมเปลี่ยนแปลงใหม่
แม้คืนวันผันเปลี่ยนหมุนเวียนไป
ใบหน้ายังคงใสแลผ่องพรรณ
หรือคืนวันผ่านไปเปลี่ยนใจคน
เคยสุขล้นที่ผ่านมายากกว่าผสาน
ใช่หน้าเปลี่ยน ใจสิเปลี่ยนจากวันวาน
ใจร้าวราน...เหลือเกินหมางเมินกัน
อยากจะเปลี่ยนหน้าใหม่ให้ใสสด
อยากจะลดความร้าวกาวผสาน
เธอเปลี่ยนไปใบหน้าเราน่ารำคาญ
ไม่อาญหาญเปลี่ยนหน้าได้ทำไงดี
ในใจคิดตัดใจยังง่ายกว่า
เปลี่ยนหน้าตาให้เธอเพ้อไหมนี่
คงหน้าเดิมหาความสุขเพิ่มเติมชีวี
เปลี่ยนคนรักสิ..ยังง่ายกว่าน่าคิดเอย
7 กันยายน 2552 11:04 น.
(น้ำตาลหวาน)
มารยาหญิงแท้จริงมีมากนัก
จริตหนักออดอ้อนป้อนคำหวาน
ให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการ
ดั่งโบราณกล่าวไว้ใช่เรื่องจริง
มารยาหญิงแท้จริงไม่กลิ้งกลอก
ทุกอย่างออกจากใจใช่ไหมหญิง
เพื่อความรักแม้แสนหนักไม่ประวิง
ให้ทุกสิ่งเพื่อใจเธอที่ต้องการ
มารยาหญิงมีน้อยนิดจริตสวย
เป็นสิ่งช่วยเสริมเสน่ห์เท่ห์แอบหวาน
คล้องใจชายหมายปองน้องต้องการ
เพื่อสืบสานครอบครัวไทยให้ยั่งยืน
เสน่ห์หญิงแท้จริงที่ปลายจวัก
ให้ชายรักมั่นคงยืนยงไม่ฝืน
เสน่ห์มากมารยาน้อยถ้อยกลมกลืน
สุขราบรื่นรักยืนยงตลอดกาล
2 กันยายน 2552 15:43 น.
(น้ำตาลหวาน)
อยากเขียนกลอนหวานซึ้งตราตรึงจิต
อยากเขียนกลอนผูกมิตรแนบชิดให้
อยากเขียนกลอนความรักออกจากใจ
อยากเขียนกลอนหวานหวานให้ใครสักคน
ความรักเอ๋ยเป็นอย่างไรในใจคิด
ผ่านมาแล้วใช่น้อยนิดสี่สิบฝน
ที่ผ่านมาใช่หรือไม่ ใครสักคน
เมื่อผ่านพ้นล่วงเลยไม่เคยจริง
เหมือนสายลมพัดผ่านสำราญจิต
ต่างผูกมิตรผูกไมตรีประสาหญิง
วันเวลาล่วงเลยเยาะเย้ยเสียจริง
โอกาสยิ่งมีน้อย แล้วให้ข้อยทำไง.. ดี
เขียนกลอนเล่นไม่เน้นความรู้สึก
ในใจนึก ก้อคนแก่ ไม่สร้างสรรค์
เขียนเล่นเล่นไม่เน้นซึ่งรางวัล
เขียนเอามัน สนุกออก ขอบอกลา