25 มีนาคม 2554 14:48 น.
(น้ำตาลหวาน)
ผ่านลมฝนพัดซ้ำกระหน่ำหนัก
ผ่านยากนักกว่าจะพ้นฝนจางหาย
ผ่านมาแล้วเรียนรู้อยู่เดียวดาย
ผ่านยากง่ายเกินครึ่งหนึ่งชีวี
นับหนึ่งใหม่ครั้งใดใจคิดหนัก
นับยากนักถึงสิบแสนริบหรี่
นับไม่ถึงผ่านครึ่งได้สักที
นับหนึ่งนี้ยากเย็นแสนเข็ญใจ
ชีวิตเราไยเจ้าเฝ้าเจ็บหนัก
ชีวิตรักยากจักเกินแก้ไข
ชีวิตเอ๋ยเคยผ่านเกินกาลไกล
ชีวิตไยเดินพลาดขาดมั่นคง
อยู่อย่างไรให้ได้ในวันหนัก
อยู่ขาดรักยากนักจักลุ่มหลง
อยู่เดียวดายอาจพ่ายความเหงาลง
อยู่ยืนยงอยู่ได้ด้วยตัวเรา
ไม่เป็นไรเมื่อใจเรายังหนัก
ไม่เป็นไรได้พักจักคลายเหงา
ไม่เป็นไรใจเราเป็นของเรา
ไม่เป็นไรขาดเขาเหงาไม่ตาย
11 มีนาคม 2554 10:02 น.
(น้ำตาลหวาน)
ได้ยินไหมเสียงกระซิบจากฟากฟ้า
ฝากลมมาแนบหูเธอรู้ไหม
เสียงกระซิบผ่านลมห่มดวงใจ
ฝากลมให้ถึงเธอละเมอครวญ
เสียงกระซิบข้างหูมิรู้หาย
ผ่านสายลมข้างกายมิเคยหวล
ผ่านม่านฟ้าเพาะบ่มห่มรัญจวน
เฝ้าคร่ำครวญคำนึงถึงคนไกล
สายลมโบกพัดปลิวละลิ่วร่ำ
ฝากน้ำคำพร่ำเพ้อเธออยู่ไหน
อยู่ฟากฟ้าแสนห่างหนทางไป
หากหัวใจใกล้ชิดสนิทกัน
แม้นลิขิตชีวิตคู่เราดูเหมือน
มิลางเลือนเบือนหนีชีวีผัน
เป็นคู่เรียงเคียงหมอนขอพรนั้น
ขอมีอันได้ประสบพบเคียง
สายลมเย็นพัดฉิวละลิ่วฉ่ำ
นำฝากคำฉันนี้เมื่อสิ้นเสียง
ฝากถึงเขาหากเจ้ามิลำเอียง
แม้เป็นเพียงรับฟังยังยินดี
แม้นว่าใช่ก็ต้องใช่ได้เคียงคู่
แม้นมิใช่ขอได้รู้คำฝากนี้
แม้นมิใช่ขออย่าให้หน่ายคำมี
แม้นว่าใช่สุขฤดีชีวีเถิดเอย