27 สิงหาคม 2555 10:14 น.
(น้ำตาลหวาน)
เกิดมาต่ำต้อยด้อยวาสนา
โชคชะตาตราหน้าเดรฉาน
แต่มิเคยเกี่ยงงอนการงาน
ในสันดานซื่อตรงคงความดี
คำด่าคนไม่รู้โง่เป็นควาย
ใช้ความหมายผิดไปได้เสียนี่
คนกับควายต่างหมายสปีชี่ส์
เปรียบกันได้เปรียบกันดี..ทำไม
ที่กล่าวอ้างทั้งหมดประชดหรอก
อยากจะบอกถึง"บุญมา"กระบือใหญ่
อาจารย์สาวขอซื้อชีวิตไว้
ขอมอบให้สถาบันนั้นค้ำจุน
เมื่อถึงคราวนึกถึงจึงไปหา
ควายบุญมาไม่อยู่ไม่รู้หนุน
หนึ่งบุญมาแลกสองเหมือนเป็นบุญ
บุญมาไม่คุ้นวุ่นวายกลายเป็นความ
คำกล่าวว่าบางใครที่ได้ยิน
ทำเอาฉันนั้นสิ้นน้ำคำหยาม
ยกให้แล้วเบ็ดเสร็จแล้วแต่ตาม
สถาบันจะนำความไปทางใด
เหมือนท่านนำเงินหยอดลงใส่ตู้
วัดจะนำเงินท่านผู้บริจาคให้-
จะนำเงินไปทำการเรื่องใดใด
ก็เป็นสิทธิวัดได้พึงกระทำ
เอาชีวิตหนึ่งชีวิตมาเปรียบเทียบ
การทำบุญแล้วเหยียบกระหนำซ้ำ
คนเขาซื้อชีวิตเพื่อบุญกรรม
กลับทำซ้ำแจกจ่ายด้วยหมายอะไร
เจ้าบุญมาเลี้ยงไม่ไหวให้ว้าวุ่น
ชุลมุลไม่เข้าฝูงยุ่งกันใหญ่
แลกตัวเมียมาสองผ่องอำไพ
ตัวผู้ไซร้บุญมาหาได้ดี
หนึ่งชีวิตไถ่มาหาทางออก
คุณพ่อบอกป้อนกล้วยด้วยเป็นหวี
กว่าจะเชื่องรู้บุญคุณที่มี
ส่งมาที่สถาบันนั้นเอาบุญ
กลายเป็นว่าส่งบุญมาเข้าถ้ำเสือ
มิรู้เลยเหลือเชื่อกลับลำวุ่น
โน่นนี่นั่นเหตุผลชุลมุน
ทำว้าวุ่นอ่อนอกอ่อนใจ
เจ้าบุญมาควายเผือกหากมีสิทธิ
หากเลือกได้คงมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่
ณ วันนี้จะมีชีวิตอยู่หรือไม่
ต้องติดตามกันต่อไป หากไม่ลืม
24 สิงหาคม 2555 10:46 น.
(น้ำตาลหวาน)
ก็รู้สึกผิดที่คิดลาจาก
ทำใจลำบากที่คิดเดินหนี
ถ้าหากอยู่กันแล้วไม่ใคร่ไยดี
เวลากี่สิบปีก็ไม่มีค่าอันใด
เป็นของตายหมดความหมายไร้ค่า
ผ่านช่วงเวลาหากยื้อมาได้
ยิ่งนานวันเหมือนยิ่งไร้จิตใจ
เธอทำฉันให้ยืนต้นตายไม้แห้ง
ขาดทั้งรดน้ำพรวนดินสิ้นทั้งปุ๋ย
เธอเพียงกรุยทางทิ้งเหือดแห้งแล้ง
ละเลยกันฉันอยู่อย่างเคลือบแคลง
พอเอ่ยลาไยแสร้งบีบน้ำตาว่าเสียดาย
ฉันนั้นผิดที่คิดเอ่ยวาจาลาก่อน
สังคมขอดค่อนยอมทนคำกร่นเสียหาย
เป็นคนจากลาคำจ่มด่าว่ามีมากมาย
คำประณามหยามกลายหาใดเปรียบปาน
จากสาวน้อยวัยใสสู่สาวใหญ่เต็มที่
สูญเกือบทั้งชีวีทุกข์ทวีสืบสาน
กว่าจะรู้สึกได้ให้ผ่านไปเกินกาล
อิสรภาพแสนหวานฉันแลกด้วยอะไร
เริ่มต้นวันใหม่อาจสายกว่าที่คิด
ชีวิตเราถูกผิดขอลิขิตได้ใช่ไหม
หากนับวันที่ออกจากชีวีเธอไป
ฉันหาสุขใจทุกข์ภายในย้ำคำ
ห้าปีที่เจอพลั้งเผลอเคียงคู่
สิบห้าปีที่อยู่ฉันหดหู่กลายกล้ำ
แปดปีที่ลาใช่ว่าลืมกลับจำ
ผ่านเดือนปีตอกย้ำฉันผิดในใจ
รู้สึกผิดทุกคราเมื่อพบหน้าเธอนั้น
อยากขอโทษที่ฉันอดทนนั้นไม่ได้
ยี่สิบปีที่รอขอให้เธอเปลี่ยนไป
ถึงทางตันแล้วไซร้...ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
20 สิงหาคม 2555 15:53 น.
(น้ำตาลหวาน)
บนถนนที่ทอดยาวไกล
รู้บ้างไหมอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว
ขณะที่ฉันมีเธอเพียงเดียว
เธอกลับเหลียวแลมองบางใคร
ตลอดเวลาฉันมีเพียงเธอ
ฝันละเมอเพียงเธอที่ใฝ่
สายตามิเคยมองผู้ใด
แต่เหตุไฉนไยเธอไม่พอ
ผู้หญิงอย่างฉันรักเธอคนเดียว
แม้ยามเปล่าเปลี่ยวแว่บเดียวไม่ขอ
ตราบชีวิตมีเธอที่รอ
เหตุใดไม่พอยังเคล้าคลออีกคน
เชื่อใจเธอมาตลอด
เธอกลับหยอดมีรักหลายหน
เจ็บแล้วไยฝืนใจอดทน
เกินกว่าเกินคนฉันก็คนเหมือนเธอ
ครั้งเดียวนั้นก็เกินพอ
หากเชื่อเธอต่อกี่ครั้งรั้งรออาจเซ่อ
เจ็บแล้วจำช้ำดีกว่าหลงละเมอ
ขอให้เธอจดจำใส่ใจ
ผู้หญิงอย่างฉันรักนั้นเพียงคน
มีเธอสุขล้นจะดิ้นรนไปไย
หากแต่เธอไม่พอฉันขอห่างไกล
แม้เพียงครั้งหนึ่งไซร้มิเชื่อใจอีกเลย
16 สิงหาคม 2555 14:40 น.
(น้ำตาลหวาน)
บ้านกลอนกานท์หลักฐานมั่นคงนัก
หลายคนอยู่ปักหลักรักอบอุ่น
ด้วยบ้านเปิดไมตรีมีค้ำจุน
อาจมีบ้างชุลมุนพลันวัน
มีมากมายโปรไฟล์ได้เห็นหน้า
หลายคนอาจมิกล้าไม่ว่านั้น
หากก็มีไมตรีที่ดีทุกวัน
มิเกี่ยวอันหน้าตาจะว่าไป
น้ำตาลหวานลงรูปอยู่ก็บ่อย
จะมีคนเอ็นจอยแหะ..หารู้ไม่
แต่อยากเห็นคนหนึ่งซึ้งทรวงใน
กระไรหนอทำไมเงียบงันงง
เกริ่นมานี้มีคนบอกใบ้หล่อ
เพียงคำพูดก็หนอมิหายสง(สัย)
อยู่บ้านกลอนมานานแม้คานลง
ฤกษ์มั่นคงหลายปีไมตรีกว่าใคร
กล้าไหมหนอขอท้า...ณ ที่นี้
ฤกษ์คนดีกล้ารับคำท้าไหม
มาลงรูปให้เห็นได้ชื่นใจ
อยากรู้จริงว่าทำไมได้ใจคน
ถามบางใครหากได้คำตอบกลับ
ฤกษ์มิเคยขานรับพบหน้าสักหน
มีเพียงตัวอักษรซ่อนเงื่อนกล
หากตัวตนอาจไม่มีที่บ้านกลอน
น้ำตาลหวานอาจไม่มีคุณค่านัก
หากฤกษ์นี้ปักหลักดังเก่าก่อน
แต่อยากให้ฤกษ์รู้ด้วยคำวอน
อยากเห็นหน้าคนอ้อน...จะได้ไหม(เอ่ย)
ขอขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต
15 สิงหาคม 2555 13:51 น.
(น้ำตาลหวาน)
เข้าบ้านกลอนมานานมากโขอยู่
เหลียวแลดูพี่น้องอบอุ่นเสมอ
พบคนนั้นเจอคนนี้มากมีที่เจอ
หากมิเผลอคนมีใจได้ร่วมเคียง
มาวันนี้เหมือนมีสายฟ้าฟาด
พลิกวิกฤตเป็นโอกาสเถิดโอมเพี้ยง
สาวใกล้วันวัยทองมิบ่ายเบี่ยง
มีหนุ่มงามเลียบเอียงมาเมียงมอง
มิเกรงกลัวต่อวัยใกล้เลขห้า
ริไขว่คว้ามิเกรงว่าใจต้องหมอง
หนุ่มไฟแรงแฝงโหลโขอยากลอง-
ดีก็ต้องให้เห็นกันนั้นเป็นไร
น้ำตาลหวานเกิดนานกว่าฤกษ์แน่
ฤกษ์หนอแท้อยากเคียงคู่ดูไฉน
ไม่เคยคิดว่าฤกษ์จะเป็นไป
เพราะเหตุใดเด็กไซร้อยากลองดี
เด็กยั่วใส่ใช่กลัวจนหลีกหลบ
เงียบสงบจะสยบได้หรือนี่
จีบคนแก่ไม่อายประชาชี
เกือบสิบปีคงพอดีพอประมาณ
อุตส่าห์ขู่ให้ดูที่โปรไฟล์
กลับไม่บายเดินต่อขอขับขาน
มาสู่ขอกันเลยอย่าเปรยนาน
น้ำตาลหวานรออยู่ฤดูถัดไป
ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต "รักเจ็ดปีดีเจ็ดหน"
Calendar
Lovers
0 คน เลิฟ(น้ำตาลหวาน)
หน้าส่วนตัว
2555
