เห็นหยาดเหงื่อเหล่านั้นของฉันไหม
ล้วนคือเพชรเจียระไนจากใจฉัน
ที่ผุดพราวผิวกายหมายล้อมจันทร์
ร้อยสร้อยเป็นของขวัญกำนัลเธอ

หลากริ้วรอยแห่งวัยบนใบหน้า
คือสัญญารักกันมั่นเสมอ
ทุกเส้นถักรักแท้แต่แรกเจอ
สู่คำเลอค่าหวานทุกวารวัย

วงโอบรัดกอดล้อมอุ่นอ้อมแขน
คือเรือนแหวนที่มั่นคงกว่าวงไหน
สัมผัสเพลินเกินสรรค์แพรพรรณใด
มาห่มให้หลับสนิทยามนิทรา

ได้ยินคำคำนั้นของฉันไหม
จะมีเสียงเพลงใดไพเราะกว่า
สานประกายพรายดาวที่พราวฟ้า
ในดวงตาคู่ซึ้งซึ่งเธอมอง

เห็นดวงใจดวงนั้นของฉันไหม
หวังเพียงใครที่เขาเป็นเจ้าของ
จะมอบใจให้ตอบและครอบครอง
เป็นคู่คล้องคู่ชีวิตนิจนิรันดร์