เรื่องสั้น นิยาย - ตามใจคนเขียน
1527
1
0

นวนิยาย : ปางอดีต ( ตอนที่ 2 )

ฉันรู้สึกใจคอไม่ดีเลย  ฉันไม่อยากจะเติบโตเป็นสาวเลยจริง ๆ เพราะฉันจะไม่มีโอกาสได้มาวิ่งเล่นเป็นเด็ก ๆ แบบนี้อีกแล้วน่ะสิ
	เจ้าคุณย่ายืนคุยอยู่กับแขกเหลื่อที่มาในงาน  น้ำผึ้งแก้วแอบมองทุกคนทางหน้าต่างห้องด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายตามประสาเด็ก…
	เมื่อถึงเวลาพระสวดน้ำผึ้งแก้วก็นั่งพับเพียบประนมมือรอการตัดจุก  สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความทุกข์อันแสนสาหัสจนกระทั่ง
	“เดี๋ยวขอรับ…”
	“เจ้าคุณพ่อ…!!!!”
	น้ำผึ้งแก้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ดีใจมาก
	“ลูกนึกว่าเจ้าคุณพ่อจะไม่มาเสียแล้ว”
	“มาสิลูกพ่อต้องมาให้ทันเจ้าตัดจุก…เรื่องสำคัญแบบนี้เป็นอะไรพ่อจะไม่มาเล่า”
	น้ำผึ้งแก้วกอดเจ้าคุณพ่อไว้แน่น  เธอเหลือบไปเห็				
 747    0    0