banmoh
ความรู้สึกตัวครั้งสุดท้าย จำได้ว่านั่งรอรถอยู่หน้าพันธ์ทิพย์ประตูน้ำ จู่ๆ ก็ฟ้ามืดมิดไปหมด เอ๊ะ ทำไมมืดเร็วอย่างนี้ และมืดจริงๆ ไฟฟ้าก็ไม่เปิด มองอะไรไม่เห็นเลย เลยนั่งอยู่อย่างนั้น เพราะมองไม่เห็นอะไรเลย สักพักใหญ่ๆ แสงค่อยๆสว่างขึ้นๆ จนมองเห็นอะไรๆได้เป็นปกติ แต่ก็ค่ำลงแล้ว จึงลุกขึ้นเดินจะไปขึ้นรถเมล์กลับบ้าน อุ๊ยคนเดินมาไม่มีมารยาท เห็นเราเดินอยู่ ยังจะมาชนเราอีก เราต้องหลบเป็นพัลวัน พวกนี้เป็นยังไงนะ ไม่เห็นคนหรือไง อ้อ..รถแอร์สาย 72 มาพอดี ก็เลยรีบเดินไปขึ้นรถ แค่นึกว่าจะขึ้นรถ ตัวกลับลอยขึ้นไปบนหลังคารถ เฮ้ย ..มันยังไงกันวะ ยังไม่ทันจะคิดอะไร รถก็ออกวิ่ง เออ..นั
1266
5
0
หน้าส่วนตัว
