เรื่องสั้น นิยาย - ตามใจคนเขียน

ปากหมันรำลึก

ผู้ไม่มีหัวใจ

ปีหนึ่งในอดีต ซึ่งผมนั่งคิดย้อนกลับไป ก็พบเรื่องราวหนึ่ง ในท่ามกลางป่าเขา แก่งน้ำเหือง แม่น้ำโขง ประเทศลาว ซึ่งทำให้ได้รับความรู้ซึ้งแก่ใจประดับสติปัญญา นั่นก็คือ ความรัก ครับ
แม้เราจะได้เตรียมตัวเตรียมใจดีแล้วที่จะไม่รัก แต่ก็รักจนได้
เธอชื่อว่า พิสมัย อายุน้อยกว่า 12 ปี อาชีพเสริมสวย หะแรกผมไม่ได้คิดว่าจะจีบเนื่องจากว่าผมมีครอบครัวแล้ว แต่ทว่าจากความหึงหวงของแฟนเธอ และจะทำร้ายผม ผมก็เกิดความแค้นที่จะครอบครองตัวเธอ แกล้งไอ้หมอนั่นมันเล่น
ความที่ว่า นั่งดูย่อมเห็นดีกว่านั่งเล่นเอง การที่คิดลองเล่นๆดู ก็กลับทำให้มีกลเม็ดเด็ดพรายเยอะแยะกว่าที่จะตั้งใจจริง แล้วก็เรียบร้อย
อยู่กันได้ไม่นาน ก็ต				
 1466    0    0