พรพันดาว
จะไม่เจอกันแล้วใช่ไหม
ก็เธอจากไปไกลขนาดนั้น
นึกถึงรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ เรื่องราวที่ผูกพัน
คิดถึงคืนวัน ที่เราร่วมเล่น..ร่วมเรียน
ทำไมโลกช่างโหดร้าย
มาผลักไสความรักเราลงขาดสะบั้น
ฉุดเธอไปบนฟ้าไกล เกินผูกพัน
ยังไม่ทันเอ่ยลา.. คำอาลัย
ลาแล้วนะ.. น้องรักวุฒิราช
คงไม่อาจได้ยินเสียงคุ้นๆเหมือนก่อน
จะไม่มีคำหยอกเย้า ออดอ้อน
จะไม่มีสายตาที่อาทร.. เหมือนดังเคย
จงเป็นสุขทั้งกายใจเถิดนะ
หลับตาซะ พักผ่อนให้คลายร้อน
หนึ่งความดี หนึ่งความรักยังอาวรณ์
พี่กอดหมอนคิดถึงน้อง.. น้ำนองตา
คิดถึงน้องชาย วุฒิราช ยืนนาน
วันนี้ คิดถึงที่สุด เราเป็นพี่สาวน้องชายที่ผูกพันกันนะ เรียนมัธยมมาด้วยก