....ฉันกระชับเสื้อคลุมตัวยาวนั้น พันผ้าพันคออีกรอบ ให้ตรลบไปด้านหลัง.... ........ความเยือกเย็นประมาณ สิบองศา...เป็นปีที่ชีวิต มีคุณค่ากว่าหลายปีที่ผ่านมา... .............ทิวเขาอันบริสุทธิ์ผุดผ่องนั้น... เทือกเขาโอบกอดป่าไม้กลางหุบผา... ......วิญญาณของมนุษย์บินสู่เสรี... อมตะอันมิข้องเกี่ยวกิเลสตัณหา... ผาสูง ตระหง่านตั้งขึ้นไปอีกด้านของเรือนบนภู... .......เรือนไม้สักอันถ่ายทอดวิญญาณพฤกษา... กลางกระแสลมเย็น...ปลายปีที่กำลังผ่าน...ผ่านไป
44
0
0
หน้าส่วนตัว
