เรื่องสั้น นิยาย

 “คุณ ร้อนไหมครับ แวะทานไอศกรีมกัน”
“ค่ะ ดีเหมือนกัน แดดเปรี้ยงเลย ดูสิ เหงื่อคุณท่วมตัว”
“ช่วยเช็ดหน้าให้หน่อยได้ไหมครับ” เสียงเขาอ้อน
“ไม่มีผ้าเช็ดหน้าค่ะ ลืมพกมา”
“ผมพกมาครับ นี่ครับ ผ้าเช็ดหน้าของผม” 
“แล้วกันสิคะ ทำไมคุณไม่เช็ดเองล่ะคะ ผ้าเช็ดหน้าก็ของคุณ”
“ตั้งแต่อยู่บนเกาะนั่น ผมก็ลืมวิธีเช็ดหน้าแล้วล่ะครับ” 

และแล้วเสียงหัวเราะของเราก็ดังประสานกัน เขามักจะมีอารมณ์ขันมายั่วให้หัวเราะอยู่เสมอ จริงสิ โดยปกติแล้ว ฉันไม่ค่อยหัวเราะนักหรอก หลายคนแอบตั้งสมญาให้ฉันว่าเป็นเสือยิ้มยาก ก็เพราะด้วยภาระหน้าที่ของฉัน ทำให้ฉันดูเหมือนมาดเคร่งขรึม และการที่ฉันได้มีโอกาสร่าเริง เป็นตัวของตัวเอ				
 16    0    0