สะพั่งสะท้านไมภพ
ผมคว้าลูกกลมๆพลาสติกสีเขียวขนาดเขื่องหิ้วมาสองลูก วางมันลงบนรางของผม
และเชื่อมั่นว่าด้วยหมายเลข ๑๑ บนลูกของมันจะทำให้ผมทำสไตรค์ได้ทุกครั้ง
นึกอย่างนี้ทุกครั้ง
นึกอย่างนี้ประจำ
น้องครับเบียร์สดเหยือกหนึ่ง
ผมหันไปสั่งพนักงานบริกร ประจำโรงโบว์ลิง
ผมซื้อถุงเท้ามาใส่ยี่สิบ
ผมฝากรองเท้าของผมแลกกับรองเท้าโบว์ลิงเบอร์เจ็ด
นัยว่าเป็นการค้ำประกัน
แต่ทว่าคราวที่แล้ว
โยนไปโยนมาเมาเบียร์
กลับไปถึงบ้านถึงรู้ว่ามีรองเท้าโบว์ลิ่งใส่กลับไปบ้าน
คราวนี้ก็หวังว่าจะไม่เอารองเท้าโบว์ลิ่งกลับไปบ้านอีก
สายตาทุกคู่มองดูลีลาของผม
ลีลาเสือแก่
นุ่มนวล แรงน้อย ไม่รุนแรงโครมคราม หรือ ออกเสต็ป แบบวัย
1057
1
0
หน้าส่วนตัว
