คีตากะ
อย่าไถ่ถามความเป็นมาแห่งข้านี้ด้วยไม่มีสิ่งใดให้ถวิลอดีตลับจางหายคล้ายเมฆินทร์แม้นโลกสิ้นคงแปลกหน้า...ตัวข้าเองเจ้าอาศัยอันใดช่วงใช้ข้า !ให้ชักกระบี่ออกมาอย่าข่มเหง !กระบี่นี้มีไว้ใช่ขับเพลง !มันละเลงอาบเลือดแห้งเหือดกรัง !กระบี่นี้มีไว้ใช่ชมเล่น !ชนเคยเห็นล้วนตกตายกายถูกฝัง !จนบัดนี้หามีใครได้อยู่ยัง !ด้วยทุกครั้งเห็นกระบี่ชีวีวาย !เฉกเช่นบทกวีมีคุณค่าเพียงเยียวยาจิตใจใช่ค้าขายเงินแสนล้านอย่าหมายซื้อถือง่ายดายหากรู้ค่าความหมาย...กลับกลายฟรี...เบื้องหลังถ้อยภาษาอย่าแคลนหมิ่นล้วนยลยินด้วยใจในวิถีขับขานเพลงยอดยุทธ์ดุจวจีแต่คัมภีร์จริงแท้แลภายในคือคัมภีร์ไร้ภาษาเกินกว่าถ้อยแทนร่องรอยไร้เงาเฝ้าสงส