เคยทระนง หลงตัว ว่าสูงศักดิ์ คนรุมรัก รายล้อม รอบซ้ายขวา หากวันนี้ เพิ่งรู้ ไร้ราคา เมื่อคนหนึ่ง ปรารถนา เพียงเม็ดทราย แม้มีเพชร น้ำหนึ่ง อยู่ตรงหน้า งามจับตา สวยยิ่ง กว่าสิ่งไหน กลับมองเมิน ก้าวเดิน ถอยห่างไป สู่หาดทราย สีขาว สะอาดตา เธอบอกว่า ชอบทราย เม็ดละเอียด งามละเมียด บริสุทธิ์ เสน่หา ไม่ต้องการ ก้อนเพชร พัชรา จะให้มา ทับกระดาษ หรือเช่นไร
1417
2
0
หน้าส่วนตัว
