กิ่งโศก
๏ ฟ้าร้องเร้าแทรกเร้น .....ร้อนกมล นั้นเฮย
ก้องกึกกร้าวกลั้วกล ......... กระหึ่มแกล้ง
สะท้านเปรี้ยงสะดุ้งสกนธ์ ....ได้ดะ
เข้าสู่สิ้นหน้าแล้ง .......... หลบน้ำฟ้าพรม ๚
๏ น้าวโน้มเนื้อพจน์เพี้ยง ....ถ้อยจำนรร แล้วแฮ
ใช้ผ่อนร้อนลิ้นพลัน ....... เพริดแพร้ว
ป้อนปลื้มปลอบดิ้นดัน ......... ดื้ออ่อน ได้นา
ฟ้าเฉกร้องพ้องแล้ว ........ รูปคล้ายแค้นคำ ๚
๏ ฟ้าแสร้งแกล้งปั่นให้ ...... สะท้อนจิต
ถ้อยยิ่งย้อนแย้งปลิด ...... ปลดขั้ว
ผู้นั้นยิ่งห้าวจริต ...........จ้องจับ แจ้งเฮย
ผู้หนึ่งนี้เคล้ากลั้ว .......... กระแทกซ้ำให้ตาย ๚
๏
2791
28
0
หน้าส่วนตัว
