พิมญดา
ยามค่ำคืน ครูดอย คอยดูดาว
ที่พร่างพราว บนท้องฟ้า นภาใส
อุทิศตน ให้กับเด็ก ป่าพงไพร
เป็นแสงเทียน ส่องร่ำไร ในพนา
จะมีใคร อีกหนอ ขอมาช่วย
สร้างสรรค์ด้วย อุดมการณ์ งานศึกษา
ช่วยเด็กน้อย ที่ทุกข์ยาก ทางปัญญา
ให้ก้าวหน้า รู้วิชาภาษาไทย
เป็นครูดอย แสนลำบาก ยามฝนหลั่ง
เสบียงสั่ง ขึ้นมา หาเก็บไว้
ยามฝนตก ถนนขาด อยู่ร่ำไป
ในฤทัย ต้องอดทน ข่มชีวี
ยามเหมันต์ มาเยือน เตือนใจรัก
อย่าได้พัก จงตระหนัก ในหน้าที่
ไม่ว่าฝน ไม่ว่าหนาว กี่คราวมี
ดวงฤดี ขอสร้างฝัน งาน ศรัทธา
อยู่บนดอย เห็นภูเขา และฟากฟ้า
เห็นดวงตา เด็กน้อยน้อย คอยมองหา
ครูจ๋าครู อย่าจากหนู ไปไกลตา
หากครูล้า