สาลินีฉันท์ ๑๑ ๐ ฝนโปรยโชยลมพัด ระใบบัดกระหวัดไหว ฝอยฝนหล่นคราใด ชะล้างใบสะอาดตา ๐ ฝนเย็นเป็นฝอยฝอย ละอองลอยละล่องหนา สายฝนหล่นลงมา ทะทั่วหล้าพนาวัน ๐ พื้นป่านุ่งผ้าเขียว และแลเหลียวสะสีสัน ป่าร้องก้องไพรวัลย์ วะไหวหวั่นสนั่นไพร ๐ ฝนมาพฤกษาชื่น ระเริงรื่นยะยิ้มใส ชุ่มฉ่ำรำเริงใจ สะบัดใบระริ้วรี ๐ ชาวนาหน้าสุขสม ภิอารมณ์สะสุขขี อิ่มเอมเปรมชีวี มโนดีฤดีกาล ๐ ฝนพร่ำทำนาดอน ระรีบจรกะไถหว่าน จิตใจใสเบิกบาน สุสำราญหะห้วงใจ ๐ สายฝนปนความหวัง จ