monki
งุนงงและสงสัย
นี่ฉันอยู่ที่ไหน ใครบอกได้
ตื่นขึ้นมา เหลียวมองดูรอบกาย
สัมผัสเพียงความร้างไร้ กับเสียงเต้นของหัวใจ...แผ่วเบา
ฉันวิ่งไปที่หน้าต่าง
ตกตะลึงในความเวิ้งว้าง เงียบเหงา
มองผ่านไอหมอกจาง-จาง สีเทา
นี่ฉันยืนอยู่ในปราสาทเก่า มีแต่ขุนเขารายล้อมสุดลูกตา
เงาทะมึนของต้นไม้เบื้องล่าง
ทอดลงบนพื้นว่างดูโหยหา
สะบัดโบกราวกับมีวิญญา
ดังปีศาจที่คอยท่า คอยการมาของสิ่งใด
ห้องสีดำมืดทึบและหดหู่
คอยจับจ้องมองดูการเคลื่อนไหว
ดูดกลืนความมีชีวิตทุกอย่างไป
ขังเอาไว้ เพียงความเงียบ...เยียบเย็น...
ฉันเดินออกไปนอกห้อง
ใจร่ำร้อง คงมีคน มาให้เห็น
เหงาจับขั้วหัวใจ จะมีใครรู้สิ่งที่ฉันเป็น
ณ. ด
1155
6
0
หน้าส่วนตัว
