ยัยซิ้ม
ท่ามกลางทะเลปั่นป่วน
เสียงร้องครางครวญโหยหา
ฟ้าครึ้มเมฆฝนบังตา
นกน้อยร้างลาจากรัง
คอยใครคนหนึ่งกลับมา
ทั้งที่รู้ว่าไม่มีหวัง
แปลกมั้ยที่ฉันอยู่ได้โดยลำพัง
ทั้งที่รู้ว่ายังไม่ลืมเธอ
ทะเลบ้าสายฝนหลั่ง
ตอกย้ำความเจ็บปวดเสมอ
จากนี้ไปที่นี่จะไม่มีเธอ
มีเพียงผู้หญิงเพ้อเจ้อเพียงลำพัง
หัวใจขึ้นรา
สุดทะเล สุดฟ้า
สุดความห่วงหา สุดใจ
ยิ่งลึก ยิ่งสูง ก็ยิ่งไกล
ยิ่งค้นหา เท่าไร
ความจริงก็ได้แค่มอง
ทะเลสวย ท้องฟ้าใสเหมือนเคย
หาดทรายก็ขาวสะอาดเหมือนเก่า
เพียงแต่ตะวันดู เหงา เหงา
เพราะไม่มีใครคนเก่ายืนอยู่ที่เดิม
ทะเล ฟากฟ้า และตะวัน
ฉัน เธอ และเขา
แค
หน้าส่วนตัว
1796
2
0
