พิมญดา
ชีวิตฉํนเวียนวนบนโลกกว้าง
แผ้วถางทางทั้งสุข-ทุกข์กับฝัน
เพราะได้แก้ปัญหาในทุกวัน
แม้ข้างฉันว่างเปล่า..เงาของใคร
แต่ไม่รู้อาการหวั่นวิตก
เหมือนในอกร้อนรนจนหวั่นไหว
มันเกิดขี้นเมื่อพบเธอคราใด
ความเขินใยประหม่ามาทันที
อยากถูกเรียกว่าแฟนแสนหนักจิต
เธอจะคิดเหมือนกันหรือปล่าวนี้
อยากสานต่อขอรักปักไมตรี
กลัวเธอหนีไกลตา..พาร้าวราน
จึงจมจ่อมตรอมหนักเพราะรักเธอ
ไม่กล้านำเสนอกลอนบทหวาน
กลัวเธออ่านแล้วพาน่ารำคาญ
มันช่างแสนทรมาน..นานยิ่งนัก
นี่อาการรักเธอใช่ไหมหนอ
อยากจะขอเรียกเธอว่าที่รัก
ดูสิหน้าตาฉํนเหมือนอกหัก
อาการหนัก..
3949
6
0
หน้าส่วนตัว
