เพียงพลิ้ว
มิใช่คนควรค่าเธอมารัก
แต่ขอปักใจหลงพะวงหา
ใช่นางเอกเลขหนึ่งงามตรึงตรา
ยังมีหน้าเสนอตัวมาพัวพัน
ดันทุรังหวังอยู่คู่เคียงใจ
รอต่อไปเผื่อเข้าทางคนอย่างฉัน
ฟ้าดินคงเห็นใจในสักวัน
มิยอมแพ้แม้ฝันนั้นเลือนลาง
ฝนกระหน่ำฟ้าร้องกึกก้องจิต
ฟังและพิศสายฝนจนฟ้าสาง
กระแสน้ำขุ่นเข้มเป็นหนทาง
ไม่อาจล้างเธอออกจากซอกใจ
คืนหนาวเหน็บนอนหลับตาใต้ผ้าห่ม
มิอาจข่มความคิดถึงสักครึ่งได้
เฝ้าห่วงหากังวลถึงคนไกล
แอบหวังไว้นั่งพิงอิงอกชาย
เดือนเมษาร้อนจริงใจยิ่งพล่าน
คิดรนรานหวั่นคนไกลไร้ความหมาย
หวาดรักซึมตามเหงื่อออกมานอกกาย
แอบใจหายกลัวรักร้างห่างฤดี
ขอยืนยันสัญญาว่ามั่นรัก
ขอสลักใจกายไม่