โอ้แม่มูลไหลหลั่งสู่ฝั่งใหน ธารเจ้าไหลสายชลวนสุดสาย ไหลล้นตลิ่งทิ้งคร่ำช้ำเดียวดาย จนสิ้นสายปลายนทีนี้ขุ่นมัว พี่มาพบนพนรีศรีกระจ่าง อนงค์นางเล่นน้ำยามฟ้าหลัว แสงจันทร์สาดระยับแสงแฝงใจกลัว ว่าทูนหัวถูกกลืนหายกับสายนที ใจอยากอ้อนวอนไหว้ต่อสายน้ำ ข้าฝากความต่อสายน้ำย้ำสักขี หน้าพระไทรใจข้าจะภักดี เทิดนารีนี้หนา...ตราบฟ้าดิน เป็นกุศลดลใดให้พบเจ้า ถึงรุมเร้ากายใจให้ถวิล หรือแม่มูลหว่านรักอยู่อาจิณ ถึงไม่สิ้นกลิ่นรักจากฝั่งเลย...
776
6
0
หน้าส่วนตัว
