tuna
.....แสนคิดถึง คนอยู่ไกล ใจหม่นหมอง
ใยถึงต้อง เป็นอย่างนี้ นิจจาเอ๋ย
เคยรักกัน มากมาย ไม่น่าเลย
ใยจึงเอ่ย คำลาไป ง่ายดายจัง
แล้วเวลา นานวัน ที่ผ่านมา
เคยร่วมเรียง เคียงบ่า ดูน่าขลัง
แล้วใยจึง ลืมได้ ไม่อินัง
ความหลังครั้ง เคยชิดใกล้ ใยลืมเลือน
ไม่มีเลย หรือเยื่อใย ในใจเจ้า
ลืมไปแล้ว หรือที่เรา เป็นเสมือน
คนที่ไม่ เคยไกลกัน แม้วันเดือน
จะคล้อยเคลื่อน เลือนลับไป ไม่ห่างกัน
แต่วันนี้ ที่ลืมแล้ว จนหมดสิ้น
ไม่ยลยิน ความผูกพัน สมานฉันท์
ลืมแล้วหรือ ที่เรานี้ เคยรักกัน
ลืมแล้วหรือ สัญญามั่น นิรันดร.....