แก้วประเสริฐ
ขมิ้นบินหลา
ตะวันรอนยอแสงแฝงหวนซึ้ง
สิ่งตราตรึงพฤกษ์ไพรในแนวสณฑ์
จวนจะค่ำแล้วหนอรอ..นฤมล
อกปั่นปนซาบซ่านฟุ้งพล่านหทัย
ทิวเทือกเขาบรรทัดช่างมัดห้วง
สุดแสนห่วงกานดาจะหาไหน
หวิวลมผ่านโศกเศร้าเคล้าสู่ใน
ดุจดวงใจละล่องท่องเมฆินทร์
มองคอนน้อยคอยรักปักใจซ่าน
เคยขับขานว่างเปล่าใจเฝ้าถวิล
บินหลาเอ๋ยฝันเจ้าเฝ้าหวั่นจินต์
แสนจะสิ้นหนทางร้างลิดรอน
บินกู่ร้องก้องเรียกซ่านสุดเสียง
ปราศสำเนียงค้นหาฝ่าสิงขร
จวนจะค่ำแล้วรอหนอบังอร
สุรีย์ย้อนแสงส่องสาดผ่องนภา
ทะยานสู่ท้องฟ้าสายตาส่อง
เหม่อค้นมองขมิ้นน้อยละห้อยหา
ป่านฉะนี้ไยลับไม่กลับมา
ยอดเสน่หาจวนครึ้มซ
หน้าส่วนตัว
2697
28
0
