แมงกุ๊ดจี่
เดินเดียวดาย..อยู่ท่ามกลาง...ทางสายเปลี่ยว
แม้นคดเคี้ยว...ยากเย็นจน...เกินทนไหว
จะก้าวเดิน...อย่างมั่นคง...มุ่งตรงไป
แม้ไร้ใคร...คอยเคียงข้าง...บนทางเดิน...
ความโดดเดี่ยว...ยังคอยปลอบ...อยู่รอบกาย
ความเปล่าดาย...คอยเคียงใกล้...ไม่ห่างเหิน
แม้นว่างเปล่า...เหงาเพียงใด...ใจเพลิดเพลิน
แม้นขัดเขิน...จนใจท้อ...ขออดทน
มีความเหงา...คอยเป็นเพื่อน...ไม่เลือนหาย
อาจผ่อนคลาย...หากใครเคียง...เพียงสักคน
แต่ดูเหมือน...จะว่างเปล่า...เศร้าหมองหม่น
มีเพียงตน...ทนเดียวดาย...ในปลายทาง
ยังคอยหวัง...ใจยังรอ...แม้ท้อเหลือ
มีใครเอื้อ...ใจดวงนี้...ที่อ้างว้าง
เพียงส่งมา...กำลังใจ...ห่วงใยบ้าง