ฤกษ์
กลอนของ ฤกษ์ ชัยพฤกษ์
เม็ดฝนพราวราวเพชรเก็จมณี
สลับสีรุ้งรางกลางแสงใส
มองสายฝนหล่นกราวให้หนาวใจ
ยามห่างไกลตรองย้ำคำสัญญา
ไม่เคยลืมคำมั่นมอบกันไว้
ไม่เคยลืมดวงใจเสน่หา
ไม่เคยลืมคนชื่ออัลมิตรา
ไม่เคยลืมสัญญาคืนมาครอง
เสียงฟ้าลั่นครืนครางอ้างว้างนัก
เหมือนกบเขียดทายทักให้เธอหมอง
อยู่ไกลบ้านเหว่ว้าน้ำตานอง
เพราะหน้าที่จำต้องไกลจากกัน
อย่าวิตกว่าอกหักหรือรักลวง
คนห่างไกลก็ห่วงถึงนอนฝัน
จงมั่นใจถ้อยคำพร่ำจำนรรจ์
คงพบกันเมื่อกลับไปรับรัก
กลอนของ อัลมิตรา
เมื่อปีกลายสัญญามาพร่ำบอก
แต่ละวันย้ำตอกหลอกใช่ไหม
คราฝนเปลี่ยนเวียนหนาวแสนร้าวใจ
ต้องร้องไห้เพราะคนลวงมิห่วงคำ