ขอบคุณนัก รักนี้ ที่ให้ฉัน ทุกคืนวัน ฉันนั้น มิลืมได้
รักของเธอ ให้ฉันมาก จากสุดใจ แน่นตรึงไว้ ในใจตัว ชั่วชีวัน
ต้องขอโทษ รักของฉัน นั้นเหมือนน้อย ทำเธอสร้อย ร้อยน้ำตา พาโศกศัลย์
ชายคนนี้ ทำเธอร้าว เศร้าทุกวัน ผ่านมานั้น พลันใครจ้อง มองฉันเลว
อยากบอกสิ่ง จริงนั้น ฉันรักมาก ไม่อยากพราก จากเธอ ไปแห่งไหน
ความผิดนั้น ฉันขอ รอรับไว้ เพราะฉันไร้ เดียงสา ปัญญาควาย
ไม่เคยรู้ ผู้หญิง เป็นแบบนี้ รู้อีกที เมื่อสาย เธอไปไหน
ร้าวระทม จมเศร้า ร่ำไห้ไป สุขหาไม่ ใช้