^^_PAN_^^
ความเศร้าเริ่มครอบงำจิตใจ
สายฝนดั่งไหลเป็นหยดๆนึงอยู่ตรงหน้า
ให้คิดถึงช่วยเวลาหลังๆที่เคยผ่านมา
กับกาลเวลา ที่เคยมีค่าเพราะมีเธอ
ท้องฟ้ามืดคล้ำทำให้ใจรู้สึกเหว่หว้า
กับเวลาที่ผ่านพ้นไปโดยไร้จุดหมาย
เคยคิด ว่าฉันอยู่คนเดียวได้ แต่วันนี้มันกลับกลาย
และเปลี่ยนย้ายความรู้สึกเดิมๆที่ผ่านมา
สายฝนที่ดิ่งลงมามันก็ไร้จุดหมาย
แต่มันยังทอดกลายอยู่บนพื้นถนน
แล้วชีวิตเรา จะมีไหม สักหนึ่งคน
คนที่สามารถรองรับและอดทน กับฉันได้ทุกเวลา
ท้องฟ้ามันเริ่มมืดลงทุกที
หัวใจก็เริ่มคลุกคลีอยู่กับคนเจ้าน้ำตาอย่างฉัน
คนที่เริ่มสั่นไหว เพราะไม่มีใครเห็นค่าของมัน
คือความรู้สึกของคนที่ไม่มีใครต้องการอย่า
1
0
0
หน้าส่วนตัว
